Los Jajas
Yo nunca le pediría a la mar su oleaje cambiar
Qué sentido tiene odiar como navegas
Sigues buscando pegas
Te acojona vivir si te asusta cambiar
He sido todo lo que no deseaban
Traje las peores tormentas a casa
La noche y los jajas
Las fuertes se matan
Y el luto de mi mama
Que la culpa engordaba
Yo la tengo clavada y no sé cómo borrarla
Y aunque haga muchos años
Que dejé atrás las malas
Siguen clavadas
Que no me apaguen el Sol
Me ven corriendo sin aliento
Huir de las sombras nos extasia a todos
Están buscando robarme el asiento
Antes me mato que cedérselo
Me ven corriendo sin aliento
Huir de las sombras nos extasia a todos
Sigo atrapada en mis desiertos
La sed me dé fuerzas para bancármelo
Yo nunca le pediría a la mar su oleaje cambiar
Qué sentido tiene odiar como navegas
Sigues buscando pegas
Te acojona vivir si te asusta cambiar
Yo nunca le pediría a la mar su oleaje cambiar
Qué sentido tiene odiar como navegas
Sigues buscando pegas
Te acojona vivir si te asusta cambiar
Si es imposible bañarse dos veces en el mismo río
Porque cargar con lo que ya no soy, ya no soy
Peregrinar hacia uno mismo requiere de abismo
Que no me dé nada Dios que ya me lo sirvo yo
Yo que he perdido tanto tiempo
Buscando el mensaje perfecto
Ahora me basta con sacar lo mío
A ver si así no me encierran
Sé que acabaré bajo tierra
Seguirán lanzando piedras
Me estoy limpiando tus mierdas
Sé que acabaré bajo tierra
Seguirán lanzando piedras
Sigo limpiando tus mierdas
Yo nunca le pediría a la mar su oleaje cambiar
Qué sentido tiene odiar como navegas
Sigues buscando pegas
Te acojona vivir si te asusta cambiar
Yo nunca le pediría a la mar su oleaje cambiar
Qué sentido tiene odiar como navegas
De Golven
Ik zou de zee nooit vragen om haar golven te veranderen
Wat heeft het voor zin om te haten hoe je vaart
Je blijft zoeken naar problemen
Je bent bang om te leven als je bang bent om te veranderen
Ik ben alles geweest wat ze niet wilden
Ik bracht de ergste stormen naar huis
De nacht en de jajas
De sterke worden gedood
En de rouw van mijn moeder
Die de schuld deed groeien
Ik heb het in me zitten en weet niet hoe ik het moet wissen
En hoewel het al jaren geleden is
Dat ik de slechte dingen achter me liet
Blijven ze in me zitten
Laat de zon niet ondergaan
Ze zien me rennen zonder adem
Vlucht voor de schaduwen maakt ons allemaal extatisch
Ze proberen mijn plek te stelen
Ik sterf liever dan het aan hen te geven
Ze zien me rennen zonder adem
Vlucht voor de schaduwen maakt ons allemaal extatisch
Ik blijf vastzitten in mijn woestijnen
De dorst geeft me de kracht om het vol te houden
Ik zou de zee nooit vragen om haar golven te veranderen
Wat heeft het voor zin om te haten hoe je vaart
Je blijft zoeken naar problemen
Je bent bang om te leven als je bang bent om te veranderen
Ik zou de zee nooit vragen om haar golven te veranderen
Wat heeft het voor zin om te haten hoe je vaart
Je blijft zoeken naar problemen
Je bent bang om te leven als je bang bent om te veranderen
Als het onmogelijk is om twee keer in dezelfde rivier te zwemmen
Waarom zou ik dragen wat ik niet meer ben, ik ben het niet meer
Peregrineren naar jezelf vereist een afgrond
Geef me niets, God, ik serveer het mezelf al
Ik die zoveel tijd heb verloren
Zoekend naar de perfecte boodschap
Nu is het genoeg om mijn eigen dingen te delen
Kijken of ze me zo niet opsluiten
Ik weet dat ik onder de grond zal eindigen
Ze blijven stenen gooien
Ik ben je stront aan het opruimen
Ik weet dat ik onder de grond zal eindigen
Ze blijven stenen gooien
Ik blijf je stront opruimen
Ik zou de zee nooit vragen om haar golven te veranderen
Wat heeft het voor zin om te haten hoe je vaart
Je blijft zoeken naar problemen
Je bent bang om te leven als je bang bent om te veranderen
Ik zou de zee nooit vragen om haar golven te veranderen
Wat heeft het voor zin om te haten hoe je vaart