Endymion
Het weiland wacht geurig op 't kleurig gebeuren
De zon gaat nu onder, mijn hart
Telt de slagen van torens van ver
Ik vraag aan de sterren: bescherm ons geluk deze nacht
Dit zijn de uren die stilstaan en duren
Als jij en ik liggen in sluiers van bloemen
De nachtwind spint maanlicht
En speelt op de snaren 't onhoorbare lied van 't geluk
Stond vaak aan de voet van jouw toren van sneeuwwit ivoor
En riep vaak je naam, maar kon je niet horen
En eens op een dag werd mijn hartslag zo helder en luid
En 't geluid deed jou komen op vleugels van dromen vannacht
Je bent tussen schemer en donker gekomen
Toen deed je je kleed uit van sterren en maanlicht
Licht is de avond, geen wind zal ons vinden
Hier onder de linden
Kom hier en blijf bij mij tot de tijd
Tot de dauw ons zal wekken
De zon ons ontdekken en jij zult vertrekken
Maar nu komt het slapende maanlicht me halen
We zwemmen door het licht van kristallen lantaarns
En alles zal deze nacht schitterend schijnen
En ik wil vergeten dat jij zult verdwijnen
Als boven de bossen de hemel gaat branden van vuur
Maar nu zal de tuin van de Melkweg gaan bloeien
Met waaiers van bloesems en sluiers van zilver
Jij en ik komen samen en gaan hand in hand door de nacht
Ik luister naar 't lied van de rillende avond
Een echo weerspiegelt het licht in je ogen
En we volgen elkaar naar de kusten van morgen
En we weten dat dit is geweest
Endymion
El prado espera fragante el colorido acontecer
El sol se pone ahora, mi corazón
Cuenta los golpes de las torres lejanas
Pregunto a las estrellas: protejan nuestra felicidad esta noche
Estas son las horas que se detienen y perduran
Cuando tú y yo yacemos entre velos de flores
El viento nocturno hila luz de luna
Y toca en las cuerdas la canción inaudible de la felicidad
A menudo estuve al pie de tu torre de marfil blanco
Y a menudo llamé tu nombre, pero no podías escuchar
Y un día mi latido se volvió tan claro y fuerte
Y el sonido te hizo venir en alas de sueños esta noche
Has venido entre penumbra y oscuridad
Entonces te despojaste de tu vestido de estrellas y luz de luna
La noche es clara, ningún viento nos encontrará
Aquí bajo los tilos
Ven aquí y quédate conmigo hasta que el tiempo
Hasta que el rocío nos despierte
El sol nos descubra y tú te vayas
Pero ahora la luz de luna dormida viene a buscarme
Nadamos a través de la luz de faroles de cristal
Y todo brillará esta noche
Y quiero olvidar que te marcharás
Cuando sobre los bosques el cielo se encienda de fuego
Pero ahora el jardín de la Vía Láctea florecerá
Con abanicos de flores y velos de plata
Tú y yo nos encontramos y caminamos de la mano por la noche
Escucho la canción de la noche temblorosa
Un eco refleja la luz en tus ojos
Y nos seguimos mutuamente hacia las costas del mañana
Y sabemos que esto ha sido