Semilla de Piedra
Soy hija de un hombre de piedra
venado con viento parió
nací del color de la tierra
de un baño de fuego y vapor
Busqué por el mundo mi causa
verdades de otros creí
surguió en mi conciencia la falta
del cielo donde yo crecí
Volvi al refugio de razas de piedra y de lodo
al seno de sangre manchada por todo
al campo de infancia y de muerte
al viento que impuso mi suerte
volví a la tierra que mis sentimientos amaban
donde yo no hallaba lo que yo buscaba
por este momento he vivido
hoy vivo mi orgullo perdido
Zaad van Steen
Ik ben de dochter van een man van steen
Een hert dat met de wind baarde
Ik werd geboren in de kleur van de aarde
Na een bad van vuur en damp
Ik zocht in de wereld naar mijn reden
Geloofde in de waarheden van anderen
In mijn bewustzijn kwam het gemis op
Van de hemel waar ik opgroeide
Ik keerde terug naar de schuilplaats van rassen van steen en modder
Naar de schoot van bloed bevlekt door alles
Naar het veld van kindertijd en dood
Naar de wind die mijn lot bepaalde
Ik keerde terug naar de aarde die mijn gevoelens liefhadden
Waar ik niet vond wat ik zocht
Voor dit moment heb ik geleefd
Vandaag leef ik mijn verloren trots