Las Golondrinas
A dónde te irás volando por esos cielos
Bracita negra que lustra la claridad
Detrás de tu vuelo errante
Mis ojos gozan
La inmensidad, la inmensidad
Vuela, vuela, vuela golondrina
Vuelve del más allá
Veleros de las tormentas, se van las nubes
En surcos de luz dorada se pone el sol
Y como sílabas negras las golondrinas
Dicen adiós, dicen adiós
Un cielo de barriletes tiene la tarde
El viento en las arboledas cantando va
Y desandando los días mi pensamiento
También se va, también se va
Vuelve desde el fondo de la vida
Sobre la luz
Cruzando el mar, cruzando el mar
Cuando los dias se acorten junto a mi sombra
Y en mi alma caiga sangrando el atardecer
Yo levantaré los ojos pidiendo al cielo
Volverte a ver, volverte a ver
Vuela, vuela, vuela golondrina
Vuelve del más allá
Vuelve desde el fondo de la vida
Sobre la luz
Cruzando el mar, cruzando el mar
Y ya me voy, ya me iré
Donde no hayan amores mal pagadores
Traidores, traidores
De Zwaluwen
Waar ga je heen, vliegend door die luchten
Zwart armpje dat de helderheid polijst
Achter jouw zwervende vlucht
Genieten mijn ogen
Van de oneindigheid, de oneindigheid
Vlieg, vlieg, vlieg zwaluw
Kom terug van daarbuiten
Zeilschepen van de stormen, de wolken verdwijnen
In voren van gouden licht gaat de zon onder
En als zwarte lettergrepen zeggen de zwaluwen
Vaarwel, vaarwel
Een lucht vol vliegers heeft de middag
De wind zingt door de bomen
En terwijl mijn gedachten de dagen teruglopen
Gaan ze ook weg, gaan ze ook weg
Kom terug vanuit de diepte van het leven
Over het licht
Over de zee, over de zee
Wanneer de dagen korter worden naast mijn schaduw
En de zonsondergang bloedend in mijn ziel valt
Zal ik mijn ogen opheffen, smekend naar de hemel
Jou weer te zien, jou weer te zien
Vlieg, vlieg, vlieg zwaluw
Kom terug van daarbuiten
Kom terug vanuit de diepte van het leven
Over het licht
Over de zee, over de zee
En ik ga al, ik ga al weg
Waar geen liefdes zijn die slecht betalen
Verraders, verraders
Escrita por: Jaime Davalos