El Pianista
Esta es la historia de un sábado
Que importa cual mes
Y de un hombre sentado al piano
Que importa cual viejo café
Toma el vaso y le tiemblan las manos
Apestando entre humo y sudor
Y se agarra su tabla de naufrágo
Volviendo a su eterna canción
Oh, lararararara, oh, lararararara ah-ah-ah
Toca otra vez viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
Cada vez el espejo en la pared
Le devuelve más joven la piel
Se le encienden los ojos y su niñez
Viene a tocar junto a él
Pero siempre hay borrachos
Con babas que le recuerdan quien fue
El más joven maestro al piano
Vencido por una mujer
Oh, lararalarara, lararalarara
Ella nunca quiso echar raíces
Que pudieran sus alas cortar
Y en la jaula metida la vida se le iba
Y quiso sus fuerzas probar
No lo deja que de malos pasos
Aunque nunca desea su mal
Pero a ratos con furia golpea el piano
Y hay algunos que lo han visto llorar
Oh lararalarara
Toca otra vez
Viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
El micrófono huele a cerveza
Y el calor se podía tocar
Solitarios oscuros buscando pareja
Apurados un sábado más
Hay un hombre aferrado al piano
La emoción empapada en alcohol
Y una voz que le dice: Pareces cansado
Y aun no a salido ni el Sol
Larararalararara
Toca otra vez viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
De Pianist
Dit is het verhaal van een zaterdag
Wat maakt het uit welke maand
En van een man die aan de piano zit
Wat maakt het uit welk oud café
Hij pakt het glas en zijn handen trillen
Stinkend tussen rook en zweet
En hij grijpt zijn plank van een schipbreukeling
Terug naar zijn eeuwige lied
Oh, lararararara, oh, lararararara ah-ah-ah
Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing
Elke keer geeft de spiegel aan de muur
Hem een jonger gezicht terug
Zijn ogen gaan stralen en zijn kindertijd
Komt weer bij hem spelen
Maar er zijn altijd dronken mensen
Met kwijl die hem herinnert wie hij was
De jongste meester aan de piano
Verslagen door een vrouw
Oh, lararalarara, lararalarara
Zij wilde nooit wortels schieten
Die haar vleugels konden snijden
En in de kooi verdween het leven
En ze wilde haar krachten testen
Ze laat hem niet van slechte wegen
Ook al wenst ze hem nooit kwaad
Maar af en toe slaat ze woedend op de piano
En er zijn er die hem hebben zien huilen
Oh lararalarara
Speel nog een keer
Oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing
De microfoon ruikt naar bier
En de hitte was te voelen
Donkere eenzamen zoeken een partner
Haastig weer een zaterdag
Er is een man die zich vasthoudt aan de piano
De emotie doordrenkt van alcohol
En een stem die zegt: Je lijkt moe
En de zon is nog niet opgekomen
Larararalararara
Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en naar honing