Post mortem
Nadat hij haar begraven had
En voor de deur stond van hun huis
Deed zij hem toch weer open
Ze keek hem in de ogen
Ze ging hem voor naar boven
Heeft het gordijn gesloten
En zei
'k Heb al zolang op jou gewacht
Al die jaren dat jij bij me was
Dag en nacht
In slapen en waken
En zelfs als je mij aan wou raken
Je bleef altijd ver af
Nadat hij haar begraven had
En voor de deur stond van hun huis
Deed zij hem toch weer open
Ze keek hem in de ogen
Ze ging hem voor naar boven
Heeft het gordijn gesloten
En zei
'k Heb al zolang op jou gewacht
Maar pas toen jij van mij afscheid nam
Voor altijd
Kwam jij zo dicht bij mij dat ik wist
Dat ik zonder jou niet kon leven
Maar ook niet sterven kan
Nadat hij haar begraven had
En voor de deur stond van hun huis
Deed zij hem toch weer open
Ze keek hem in de ogen
Ze ging hem voor naar boven
Hij dacht dat hij het droomde
Sliep in haar armen in
En stierf nog die nacht
Post mortem
Después de enterrarla
Y estar parado frente a la puerta de su casa
Ella de todas formas lo abrió de nuevo
Lo miró a los ojos
Lo llevó arriba
Cerró la cortina
Y dijo
He esperado tanto tiempo por ti
Todos esos años que estuviste conmigo
Día y noche
En sueños y despierto
E incluso cuando intentabas tocarme
Siempre te mantenías lejos
Después de enterrarla
Y estar parado frente a la puerta de su casa
Ella de todas formas lo abrió de nuevo
Lo miró a los ojos
Lo llevó arriba
Cerró la cortina
Y dijo
He esperado tanto tiempo por ti
Pero solo cuando te despediste de mí
Para siempre
Estuviste tan cerca de mí que supe
Que no podía vivir sin ti
Pero tampoco puedo morir
Después de enterrarla
Y estar parado frente a la puerta de su casa
Ella de todas formas lo abrió de nuevo
Lo miró a los ojos
Lo llevó arriba
Él pensó que estaba soñando
Durmió en sus brazos
Y murió esa misma noche