Voor Vita
Toen ik voor 't eerst je ogen zag
Wist ik weer waar 'k vandaan kom, waar ik heenga
En je eerste poging tot een lach
Die, omdat hij zo onzeker was
Eigenlijk alwetend was
Verzoende mij met dingen die voorbij gaan
Toen jij voor 't eerst mijn vinger greep
Met zoveel kracht, dat het net leek
Of je heel mijn leven in jouw kleine hand had
Dacht ik
Wat is zo'n klein lijf
In zo'n klein hart en hoofd
In zo'n ontzaglijk kleine Vita
God ontzagwekkend groot
Para Vita
Cuando vi tus ojos por primera vez
Recordé de dónde vengo, a dónde voy
Y tu primer intento de sonreír
Que, por ser tan inseguro
En realidad era omnisciente
Me reconcilió con cosas que pasan
Cuando tomaste mi dedo por primera vez
Con tanta fuerza, que parecía
Que tenías toda mi vida en tu pequeña mano
Pensé
¿Qué es un cuerpo tan pequeño
En un corazón y mente tan pequeños
En una Vita tan increíblemente pequeña
Dios increíblemente grande