Aquell vaixell
No em cal per dir-te amor
ni el bell estel ni una rosa
ni oferir-te aquella flor
que del jardí és la més roja.
Vull l'amor silent
que, segur i valent,
trenca les cadenes per anar al ponent
i no té por a les penes
ni al destí cruent.
Així serà el teu, així serà el meu.
No em cal per dir-te amor
l'empar melós de la nit fosca,
ni em cal obrir el teu cor
mentre m'esmunyo entre les obres.
Vull l'amor silent...
No em cal per dir-te amor
ni el blau del mar ni aquelles ones
que es desfan en deu mil brots
en esclatar contra les roques.
Vull aquell vaixell
que, segur i valent,
trenca les tempestes
i se'n va al ponent
i no té por als vespres
ni al llampec roent.
Així serà el teu, així serà el meu.
Dat schip
Ik heb je liefde niet nodig te zeggen
noch de mooie ster, noch een roos
of je die bloem aan te bieden
uit de tuin, de meest rode.
Ik wil de stille liefde
die, zeker en dapper,
de ketens breekt om naar het westen te gaan
en geen angst heeft voor de pijn
of het wrede lot.
Zo zal de jouwe zijn, zo zal de mijne zijn.
Ik heb je liefde niet nodig te zeggen
de zoete schuilplaats van de donkere nacht,
noch hoef ik je hart te openen
terwijl ik me tussen de werken wurm.
Ik wil de stille liefde...
Ik heb je liefde niet nodig te zeggen
noch de blauwe zee, noch die golven
die zich in tienduizend knoppen ontploffen
als ze tegen de rotsen slaan.
Ik wil dat schip
dat, zeker en dapper,
de stormen breekt
en naar het westen gaat
en geen angst heeft voor de avonden
of de brandende bliksem.
Zo zal de jouwe zijn, zo zal de mijne zijn.