Bon senyor (bon censor)
Bon senyor: quitequetacotecut.
T'escric submís, no vull pas, quitequetacotecut.
Ofendre-us ni desobeir, però sabeu,
com que sempre m'escapceu,
vull consultar si aquests mots,
són d'agrat al vostre cor,
que tant poèticament va tallant.
I els mots són: quitepan...
no hi busqueu segona intenció
que no volen dir res, quitepan...
creieu-me que són inofensius i ben alienants.
Permeteu, jo diria que no us heu de molestar
bé sabeu que és gràcies a ma veu
que vos teniu tant bon treball,
i per tant jo diria que el meu pla és just i sa,
demanant un poc més de caritat
per aquests mots que he inventat aïrats.
I els mots són: quitepan...
no hi busqueu segona intenció
que no volen dir res, quitepan...
creieu-me que són inofensius i ben alienants.
Oh! no em digueu que tampoc passaran.
Oh! També aquest mots ha de tatxat?
Si voleu, si voleu
també els puc canviar: quitepan...
Buen señor (buen censor)
Buen señor: quitequetacotecut.
Te escribo sumiso, no quiero, quitequetacotecut.
Ofender ni desobedecer, pero saben,
como siempre me escapo,
quiero consultar si estas palabras,
son de agrado a su corazón,
que tan poéticamente va cortando.
Y las palabras son: quitepan...
no busquen segunda intención
que no significan nada, quitepan...
creedme que son inofensivas y muy tranquilizantes.
Permitidme, diría que no os debéis molestar
bien sabéis que es gracias a mi voz
que tenéis tan buen trabajo,
y por tanto diría que mi plan es justo y sano,
pidiendo un poco más de caridad
para estas palabras que he inventado airados.
Y las palabras son: quitepan...
no busquen segunda intención
que no significan nada, quitepan...
creedme que son inofensivas y muy tranquilizantes.
¡Oh! no me digan que tampoco pasarán.
¡Oh! ¿También estas palabras deben ser tachadas?
Si quieren, si quieren
también las puedo cambiar: quitepan...