Laura
I avui que et puc fer una cançó
Recordo quan vas arribar
Amb el misteri dels senzills
Els ulls inquiets, el cos altiu
I amb la rialla dels teus dits
Vares omplir els meus acords
Amb cada nota del teu nom, Laura
M'és tan difícil recordar
Quants escenaris han sentit
La nostra angoixa per l'avui
La nostra joia pel demà
Acàs enmig dels teus companys
O al trist exili o mar enllà
Mai no ha mancat el teu alè, Laura
I si l'atzar et porta lluny
Que els déus et guardin el camí
Que t'acompanyin els ocells
Que t'acaronin els estels
I en un racó d'aquesta veu
Mentre la pugui fer sentir
Hi haurà amagat sempre el teu so, Laura
Laura
En vandaag kan ik je een lied maken
Herinner ik me toen je aankwam
Met het mysterie van de eenvoudigen
De onrustige ogen, het trotse lichaam
En met de lach van je vingers
Vulde je mijn akkoorden
Met elke noot van je naam, Laura
Het is zo moeilijk om te herinneren
Hoeveel podia ons hebben gehoord
Onze angst voor vandaag
Onze vreugde voor morgen
Misschien tussen je vrienden
Of in de treurige ballingschap of verderop in de zee
Is je adem nooit tekortgeschoten, Laura
En als het toeval je ver weg brengt
Mogen de goden je pad bewaken
Mogen de vogels je vergezellen
Mogen de sterren je strelen
En in een hoek van deze stem
Zolang ik het kan laten horen
Zal altijd jouw geluid verborgen zijn, Laura