Encontré El Sentido de La Vida
Encontré el sentido de la vida
Tirado boca abajo en la cuneta
Con un porrito mordido y los ojos llenos de grietas
Me quedé plantado como un árbol muerto, las raíces al suelo y el corazón abierto
Y entre el humo y el miedo me vi chiquitito, llorando pa' adentro, gritando bajito
¡Ay!
Que me jodan los dioses si existen, que me escupan el alma si insisten
Ya no quiero tu cielo ni tu limosna pa'l otro lado el camino donde duele la sombra
¡Qué asco de calma! ¡Qué puta mentira!
La vida no enseña, la vida te tira
Pero aquí estoy, jodido y sonriendo porque amar también duele y lo sigo haciendo
Y que les den por culo a sus trajes vacíos
Yo bebo del río que nace del lío
Que su orden me aburre, me mata, me oxida
Y mi causa al menos me mantiene con vida
¡No, joder!
Que yo no nací pa' eso Ni pa' lamer culos, ni pa' ser un hueso
Que roen las normas de cuatro idiotas
Me cago en su paz y en sus putas derrotas
¡Maldita sea!
No quiero su calma, que se meta en su cielo, por dónde les sangra
Yo tengo las tripas llenas de ruido
Me sobran razones pa' irme al abismo
Pa'l otro lado del camino, joder
Donde grita la herida y nadie obedece
Soy oveja verde, hijos de puta
Y no me vendo ni muerto, me siento viviente
Pa'l otro lado donde nace el viento
Donde los rotos vuelan y vomitan el tiempo
Que le den a vuestro puto destino
Yo me quedo fumando en mi propio camino
Que jodan mierda con vuestro consuelo
Que la vida se siente con barro y con hielo
Me duele respirar, pero sigo escupiendo
Que este corazón no se vende, se está muriendo
Pa'l otro lado del camino, coño con los malditos locos, los rotos del mundo
Paso de vuestras leyes muertas, me las fumo en un suspiro
Yo no quiero ser esclavo de un sistema podrido y frío
Que sabrá el mundo de lo que soy yo
Un grito entre perros, un verso cabrón
Yo no soy sumiso, ni un número gris
Yo vine a romperlo, no a seguir
Me paso por el forro, vuestras normas
Vuestras etiquetas, vuestra forma
Soy oveja verde, no sigo al rebaño
Me alimento del engaño
Me tenéis harto, panda de muñecos
La vida se vive, no se hacen proyectos, mata vuestra paz, vuestro orden perfecto
Yo quiero guerra, sudor y respeto
Pa'l otro lado del camino joder donde los putos locos no tienen colar
Me la suda el que dirán la verdad y la ley
Mi código es el humo y lo que siento en la piel
Qué os den, hijos de mierda
No soy vuestro prototo
Me cago en vuestras etiquetas
Y en el puto minuto a minuto
Yo no estoy roto, solo estoy completo
En un mundo que se arrastra
Mientras yo camino recto
¡Grito ahogado!
¡Recto pa'l infierno pero libre, coño!
¡Libre y verde como mis porros!
Ik Vond de Zin van het Leven
Ik vond de zin van het leven
Liggend met mijn gezicht naar beneden in de greppel
Met een gebroken joint en mijn ogen vol scheuren
Stond ik stil als een dode boom, de wortels in de grond en mijn hart open
En tussen de rook en de angst zag ik mezelf klein, van binnen huilend, zachtjes schreeuwend
Oh!
Laat de goden me maar verdoemen als ze bestaan, laat ze mijn ziel bespuwen als ze volhouden
Ik wil je hemel niet meer, noch je aalmoes voor de andere kant van de weg waar de schaduw pijn doet
Wat een walgelijke rust! Wat een kutleugen!
Het leven leert je niet, het leven gooit je weg
Maar hier ben ik, kapot en lachend omdat liefhebben ook pijn doet en ik ga door
En laat ze maar de tyfus krijgen met hun lege pakken
Ik drink uit de rivier die uit de chaos voortkomt
Hun orde verveelt me, doodt me, oxideert me
En mijn zaak houdt me in ieder geval in leven
Nee, verdomme!
Ik ben daar niet voor geboren, niet om te likken, niet om een bot te zijn
Die de regels van vier idioten knaagt
Ik schijt op hun vrede en hun kutverliezen
Verdomme!
Ik wil hun rust niet, laat het in hun hemel, waar het bloed uit hen stroomt
Ik heb mijn darmen vol lawaai
Ik heb genoeg redenen om naar de afgrond te gaan
Voor de andere kant van de weg, verdomme
Waar de wond schreeuwt en niemand luistert
Ik ben een groene schaap, klootzakken
En ik verkoop mezelf niet, zelfs niet dood, ik voel me levend
Voor de andere kant waar de wind opkomt
Waar de gebroken mensen vliegen en de tijd uitbraken
Laat jullie kutbestemming maar zitten
Ik blijf roken op mijn eigen pad
Laat de stront maar met jullie troost
Het leven voel je met modder en met ijs
Het doet pijn om te ademen, maar ik blijf spugen
Dit hart is niet te koop, het is aan het sterven
Voor de andere kant van de weg, verdomme met de verdomde gekken, de gebroken van de wereld
Ik negeer jullie dode wetten, ik rook ze in een zucht
Ik wil geen slaaf zijn van een rot en koud systeem
Wat weet de wereld van wie ik ben
Een schreeuw tussen honden, een klootvers
Ik ben niet onderdanig, geen grijze nummer
Ik kwam om het te breken, niet om te volgen
Ik negeer jullie regels
Jullie etiketten, jullie manier
Ik ben een groene schaap, ik volg de kudde niet
Ik voed me met de leugen
Jullie hebben me zat, stelletje poppen
Het leven leef je, je maakt geen plannen, het doodt jullie vrede, jullie perfecte orde
Ik wil oorlog, zweet en respect
Voor de andere kant van de weg verdomme waar de verdomde gekken niet kunnen binnenkomen
Het kan me niet schelen wat ze zeggen, de waarheid en de wet
Mijn code is de rook en wat ik voel op mijn huid
Wat een klote, klootzakken
Ik ben niet jullie prototype
Ik schijt op jullie etiketten
En op het verdomde minuut voor minuut
Ik ben niet kapot, ik ben gewoon compleet
In een wereld die zich voort sleurt
Terwijl ik rechtop loop
Verstikte schreeuw!
Rechtdoor naar de hel maar vrij, verdomme!
Vrij en groen zoals mijn joints!