QUE ME LLEVE A MÍ
Que me lleve a mí
Nadie daba una mierda por nosotros
Éramos dos sombras que aprendieron a ser una
Y aquí seguimos 44 años de pulso
Nadie apostaba nada por nosotros
Éramos dos desconocidos abrazando la tormenta
Y aquí seguimos contra reloj, contra el mundo
Tú con tu calma, yo con mi rabia lenta
Me miras y me salvas de mi propio ruido
Me sostienes cuando quiero mandar todo al carajo
No sé que coño viste en mí
Pero me aferro a eso, como mi último trabajo
A veces no entiendo porqué sigues a mi lado
Si mis pasos tropiezan con dudas y con ruido
Tú me tomas la mano como quién guarda un legado
Y el mundo se calma cuando escucho tú latido
Tú guardas palabras que sanan las cosas pequeñas
Me enseñaste a ser valiente en la calma del día
Yo te regalo versos, tú me das la certeza
Y así vamos tirando de esta vida compartida
No hay lección, ni historia que me enseñe a estar sin ti
Que es lo que más me aterra
Cuando llegue el día que uno de los dos tenga que partir
Joder que sea yo, no quiero verte ir
Yo soy herrero del dolor y del aguante
Pero me quiebro si imagino tu ausencia
No hay maestro en el dolor que aguante
La condena de perder los ojos donde aún se me queda la fuerza
Tus palabras siempre saben donde poner las grietas
Me enseñas que hasta en la derrota hay victoria secreta
Yo me hago fuerte fingiendo que no duele
Pero si te vas amor
Todo se me muere
Yo no soy santo ni héroe de nada
Pero contigo he aprendido lo poco que importa
El resto soy maestro del dolor pero de ti nunca aprendería a irme
Y si algún Dios cabrón me obliga
Cierro los ojos que sea yo
¡Ostia, que sea yo!
Neem Mij Mee
Neem mij mee
Niemand gaf een moer om ons
We waren twee schaduwen die leerden één te zijn
En hier zijn we nog steeds, 44 jaar vol strijd
Niemand wedde iets op ons
We waren twee vreemden die de storm omarmden
En hier zijn we nog steeds, tegen de klok, tegen de wereld
Jij met je rust, ik met mijn trage woede
Je kijkt naar me en redt me van mijn eigen lawaai
Je houdt me vast als ik alles de vernieling in wil sturen
Ik weet niet wat de fuck je in mij zag
Maar ik klamp me eraan vast, als mijn laatste kans
Soms begrijp ik niet waarom je aan mijn zijde blijft
Als mijn stappen struikelen over twijfels en lawaai
Jij neemt mijn hand als iemand die een erfenis bewaart
En de wereld kalmeert als ik jouw hartslag hoor
Jij bewaart woorden die de kleine dingen helen
Je leerde me moedig te zijn in de rust van de dag
Ik geef je verzen, jij geeft me zekerheid
En zo slepen we ons door dit gedeelde leven
Er is geen les, geen verhaal dat me leert zonder jou te zijn
Dat is wat me het meest bang maakt
Wanneer de dag komt dat een van ons moet vertrekken
Verdomme, laat het dan mij zijn, ik wil je niet zien gaan
Ik ben een smid van pijn en doorzettingsvermogen
Maar ik breek als ik jouw afwezigheid voorstel
Er is geen meester in de pijn die het volhoudt
De straf van het verliezen van de ogen waar ik nog kracht uit haal
Jouw woorden weten altijd waar de scheuren te vullen
Je leert me dat zelfs in de nederlaag er een geheime overwinning is
Ik maak me sterk door te doen alsof het niet pijn doet
Maar als je weggaat, lief
Sterft alles voor mij
Ik ben geen heilige of held van iets
Maar met jou heb ik geleerd wat er echt toe doet
De rest ben ik een meester in de pijn, maar van jou zou ik nooit leren weggaan
En als een of andere klootzak van een God me dwingt
Sluit ik mijn ogen, laat het dan mij zijn
Verdomme, laat het dan mij zijn!