Mr/Mme
Bonsoir monsieur, madame
Aujourd'hui, j'te dis tout
J'préfère t'parler en tu
Car je n'aime pas le vous
J'trouve que ça vieillit
Et moi j'veux rester p'tit
Un gamin pour la vie
Sans mouchoirs, ni cris
Alors, vas-y j'te dis tout
Sur le drame que j'vis
Au quotidien, en enfer
Voilà où j'suis
J'voudrais m'en aller
M'évader loin de tout
De ce monde de fous
Et partir je n'sais où
Ce monde m'étrangle, m'écrase et me brûle
Me détruit, m'empêche de vivre dans ma bulle
Alors, j'voudrais partir
Loin de tout, juste m'enfuir
Laisse-moi courir loin
Laissons ce monde à bannir
Si Dieu dit que l'suicide est un péché alors
Qu'il dise comment je pars, sans lui faire de tort
Qu'il me transforme en c'que les médecins appellent fou
Et peut-être qu'ainsi j'y verrai dans le flou
Alors, cher Monsieur D
Aide-moi, aime-moi
Moi j'n'y arrive pas
Dans ce monde que je vois
Dans ce monde de luttes
Où l'Homme n'est qu'une brute
Où l'amour n'est plus rien
Que querelles et disputes
J'voudrais m'écrire un monde
Une planète rien qu'à moi
Une planète sur laquelle
Je me sentirais moi
Un renouveau sans chaînes
Dépourvu de haine
Une planète sur laquelle
Tu me donnerais des ailes
Un nouvel univers
Où les larmes, les peines
Ne seraient qu'un mythe qu'une putain de légende urbaine
Alors, laisse-moi partir
Dis-moi comment m'enfuir
Assez d'questions posées
Laisse-moi, j'veux tout quitter
La seule chose que j'aime
En ta création, l'Homme
C'est qu'il peut rêver chaque nuit, comme les mômes
Qu'on soit vieux, jeune, vilain
Gentil, ou encore moche
On a le droit d'rêver, sans même rien dans les poches
Mendiant, j'implore le soir
Je mendie de l'espoir
Mais la nuit est radine
Madame garde sa morphine
Parce que j'ai pas payé
Ou du moins, pas assez
Né d'parents sans fortune
Elle me refuse la lune
Puisque certes, dans ce monde
On peut vivre sans ces nombres
Que tes enfants ont transformé en méchants monstres
Chaque mois tu en gagnes
Chaque jour tu en perds
L'addition est sévère
J'rends la note, j'quitte l'enfer
C'est vrai, j'm'avoue p'têtre vaincu
J'l'avoue, j'l'assume
La vie m'bouffe avec un sale goût d'amertume
Alors, entend-moi hurler
Gerber toutes mes tripes
Dans ce son qui conte la vie d'un con pessimiste
J'me sens seul, putain
Personne me tient la main
Personne avec qui partager cette gloire, putain
J'marche seul sur un chemin
Qui semble sans lendemain
J'accélère mais personne ne m'attend à la fin
Alors, chaque soir, je bois
Je me tronche la gueule
Pour oublier qu'au fond
Le succès, ça rend seul
Peu d'amis, peu de vie
J'suis enfermé sous vide
Plein d'ennemis, plus d'sortie
Dieu, j'ai besoin d'un guide
Certains bouffons diront
Que j'abuse, j'exagère
Mais j'les emmerde ces cons
Car j'suis jeune et j'galère
Dans ma tête c'est le bordel
Qui a éteint la lumière?
Maman j'n'y vois plus clair
J'ai besoin qu'on m'éclaire
D'abord c'est le bonheur
Quand tu donnes à ton cœur
À bouffer un amour
Qui calme tes douleurs
Tu oublies ton malheur
Mais au fond c'n'est qu'un leurre
Dans cette génération d'cons, remplie de menteurs
Une fois le cœur brisé
Pas besoin d'l'appeler
La solitude débarque
Elle vient vite te trouver
Elle n'attend pas qu'tu ouvres, nan
Elle entre sans frapper
Tes coups d'blues sont pour elle un quatre heure à bouffer
Alors toi, qui es-tu?
Au fond, le sais-tu?
Car moi je n'sais plus qui je suis, j'suis perdu
Mon ambition est grande
Dure à satisfaire
Mon bonheur a le goût d'une saveur amère
Alors, monsieur, madame
J'l'avoue, j'suis malheureux
Et pourtant je vis de mon rêve de morveux
Mais c'est plus fort que moi
Il me manque encore ça
Ça et ça là-bas
Toujours plus, j'suis comme ça
Alors, j'espère qu'un jour
Je pourrai faire l'amour
À une personne sincère
Qui n'me jouera pas d'tours
J'en ai vraiment assez
De donner sans retours
J'suis saoulé d'm'aimer, moi
Sans l'âme-sœur, c'est lourd
Mais sachez tout de même
Que sur scène, grâce à vous
J'ai l'impression d'être loin de ce monde de fou
Car j'écris quand j'me plante
Et je ris quand je danse
Et je vis quand je chante
Et pour tout ça, j'te dis
Merci
Meneer/Mevrouw
Goedenavond meneer, mevrouw
Vandaag vertel ik je alles
Ik praat liever met je in jij
Want ik hou niet van u
Ik vind dat het veroudert
En ik wil klein blijven
Een kind voor het leven
Zonder zakdoeken, zonder geschreeuw
Dus, kom op, ik vertel je alles
Over het drama dat ik leef
Elke dag, in de hel
Kijk waar ik ben
Ik zou willen weggaan
Ver weg van alles
Van deze gekke wereld
En vertrekken, ik weet niet waar
Deze wereld verstikt me, verplettert me en brandt me
Vernietigt me, houdt me tegen om in mijn bubbel te leven
Dus, ik zou willen vertrekken
Ver weg van alles, gewoon vluchten
Laat me ver weg rennen
Laten we deze wereld achterlaten
Als God zegt dat zelfmoord een zonde is, dan
Laat hem maar zeggen hoe ik ga, zonder hem te kwetsen
Laat hem me veranderen in wat de dokters gek noemen
En misschien zie ik dan in de mist
Dus, beste meneer D
Help me, houd van me
Ik kan het niet aan
In deze wereld die ik zie
In deze wereld van strijd
Waar de mens slechts een brute is
Waar liefde niets meer is
Dan ruzies en geschillen
Ik zou een wereld voor mezelf willen schrijven
Een planeet alleen voor mij
Een planeet waarop
Ik mezelf zou voelen
Een vernieuwing zonder ketens
Vrij van haat
Een planeet waarop
Je me vleugels zou geven
Een nieuw universum
Waar tranen, verdriet
Slechts een mythe zouden zijn, een verdomde stadslegende
Dus, laat me vertrekken
Vertel me hoe te ontsnappen
Voldoende vragen gesteld
Laat me, ik wil alles achterlaten
Het enige wat ik leuk vind
Aan jouw creatie, de mens
Is dat hij elke nacht kan dromen, zoals de kinderen
Of we nu oud, jong, lelijk zijn
Vriendelijk, of nog lelijker
We hebben het recht om te dromen, zonder zelfs iets in de zakken
Als bedelaar smeek ik de avond
Ik bedel om hoop
Maar de nacht is gierig
Mevrouw houdt haar morfine
Omdat ik niet heb betaald
Of in ieder geval, niet genoeg
Geboren uit ouders zonder fortuin
Weigert ze me de maan
Want zeker, in deze wereld
Kun je leven zonder deze cijfers
Die jouw kinderen hebben veranderd in gemene monsters
Elke maand verdien je er een
Elke dag verlies je er een
De rekening is zwaar
Ik betaal de rekening, ik verlaat de hel
Het is waar, ik geef toe dat ik misschien verslagen ben
Ik geef het toe, ik neem het aan
Het leven eet me op met een vieze smaak van bitterheid
Dus, hoor me schreeuwen
Overgeven al mijn ingewanden
In dit geluid dat het leven van een pessimistische idioot vertelt
Ik voel me alleen, verdomme
Niemand houdt mijn hand vast
Niemand om deze glorie mee te delen, verdomme
Ik loop alleen op een pad
Dat lijkt zonder toekomst
Ik versnel, maar niemand wacht op me aan het einde
Dus, elke avond drink ik
Ik verdoof mezelf
Om te vergeten dat diep van binnen
Succes je alleen maakt
Weinig vrienden, weinig leven
Ik ben opgesloten in een vacuüm
Vol vijanden, geen uitweg
God, ik heb een gids nodig
Sommige clowns zullen zeggen
Dat ik overdrijf, dat ik overdrijf
Maar ik kan die idioten niet schelen
Want ik ben jong en ik heb het moeilijk
In mijn hoofd is het een puinhoop
Wie heeft het licht uitgedaan?
Mama, ik zie het niet meer helder
Ik heb iemand nodig om me te verlichten
Eerst is er geluk
Wanneer je je hart geeft
Om te eten van een liefde
Die je pijn verzacht
Je vergeet je ongeluk
Maar diep van binnen is het slechts een illusie
In deze generatie van idioten, vol leugenaars
Eenmaal het hart gebroken
Geen behoefte om het te bellen
De eenzaamheid komt binnen
Ze vindt je snel
Ze wacht niet tot je opent, nee
Ze komt binnen zonder te kloppen
Jouw blues zijn voor haar een vieruurtje om te eten
Dus jij, wie ben jij?
Weet je het eigenlijk?
Want ik weet niet meer wie ik ben, ik ben verloren
Mijn ambitie is groot
Moelijk te bevredigen
Mijn geluk heeft de smaak van een bittere smaak
Dus, meneer, mevrouw
Ik geef het toe, ik ben ongelukkig
En toch leef ik van mijn droom van een snotneus
Maar het is sterker dan ik
Ik mis dat nog
Dat en dat daar
Altijd meer, zo ben ik
Dus, ik hoop dat op een dag
Ik liefde kan maken
Met een oprecht persoon
Die me geen spelletjes speelt
Ik heb echt genoeg
Van geven zonder terug te krijgen
Ik ben moe van van mezelf houden
Zonder de zielsverwant, het is zwaar
Maar weet in ieder geval
Dat ik op het podium, dankzij jullie
Het gevoel heb ver weg te zijn van deze gekke wereld
Want ik schrijf als ik faal
En ik lach als ik dans
En ik leef als ik zing
En voor dat alles, zeg ik je
Dank je.