Tulisilma Sünd
- Proloog -
Kuuhelk põhjatu järve jääl
Karge talvine hõng
Sealt ei kosta enam mu hääl
Külm ja pime nüüd on mu säng
Rahu ei leidnud mu hing
Pimedas lehkavas pesas
Keegi kui kutsunuks mind
Taas ärkama rabade üsast
Igavikust, läbi põhjatust kaevust
Pinnale kiskusin end
Haavatud pimedast raevust
Toimus turmast taassünd
Mu saatjaks sai looduse vägi
Surelikkusest mis tunduvalt toekam
Läbi soendi silmade nägin
Temagi mõte sai minu poolt loetav
- Epiloog -
Pimeduses tulisilma helk
Inimhuku varitsejalt
Metsasügavuste valitsejalt
Hukatuse lõhestav ulg
Ojo de Fuego Lunar
- Prólogo -
En el helado lago sin fondo
El frío aliento del invierno
Ya no se escucha mi voz
Fría y oscura es ahora mi cama
Mi alma no encontró paz
En el nido maloliente de la oscuridad
Alguien me llamó
Despertando de nuevo en los pantanos
Desde la eternidad, desde el pozo sin fondo
Me arrastré a la superficie
Herido por la furia oscura
Ocurrió un renacimiento de la perdición
Me acompañó el poder de la naturaleza
Mucho más sólido que la mortalidad
A través de los pantanos vi con mis ojos
Su pensamiento también era legible para mí
- Epílogo -
El destello de ojos de fuego en la oscuridad
Acechando a la humanidad
Del gobernante de los bosques profundos
El aullido que desgarra la perdición