Eriskummainen kantele
Ne varsin valehtelevat,
tuiki tyhjeä panevat,
jotka soittoa sanovat,
arvoavat kanteletta
Väinämöisen veistämäksi,
Jumalan kuvoamaksi,
hauin suuren hartioista,
veen koiran koukkuluista.
Soitto on suruista tehty,
murehista muovaeltu:
koppa päivistä kovista,
emäpuu ikipoloista,
kielet kiusoista kerätty,
naulat muista vastuksista.
Sentä ei soita kanteleeni,
ei iloitse ensinkänä,
soitto ei soita suosioksi,
laske ei laatuista iloa,
kun on huolista kuvattu,
murehista muovaeltu.
Un kantele aislacionista
Ellos mientan bastante
centellear en blanco
que llaman dicen
valoran los rebozuelos
Esculpida por Väinämöinen
enfermizo por Dios
de los hombros de los bíceps grandes
Tengo un perro de ganchos
El llamado está hecho de tristeza
preocuparse por el moldeado
coppa de días duro
árbol vaginal de las everpolas
lenguas de burlas coleccionadas
uñas de otras resistencias
Al menos no llamo a mi lata
no se regocijan primero
zumbido no llama a la popularidad
calcular ninguna calidad de alegría
cuando se describen las preocupes
Preocupándose de moldeados