395px

Cucurrucucú, Duif

Lola Beltrán

Cucurrucucú, Paloma

Dicen que por las noches
Nomás se le iba en puro llorar
Dicen que no dormía
Nomás se le iba en puro tomar
Juran que el mismo cielo
Se estremecía al oír su llanto
Cómo sufrió por ella
Que hasta en su muerte la fue llamando

Cucurrucucú (cucurrucucú)
Cantaba
Ja, ja, ja, ja, ja (ja, ja, ja, ja, ja)
Reía
Ay, ay, ay, ay, ay (ay, ay, ay, ay, ay)
Lloraba
De pasión mortal (de pasión mortal)
Moría

Que una paloma triste
Muy de mañana le va a cantar
A la casita sola
Con sus puertitas de par en par
Juran que esa paloma
No es otra cosa más que su alma
Que todavía la espera
A que regrese la desdichada

Cucurrucucú (cucurrucucú)
Paloma
Cucurrucucú (cucurrucucú)
No llores
Las piedras jamás (las piedras jamás)
Paloma
Qué van a saber (qué van a saber)
De amores

(Cucurrucucú)
Cucurrucucú
(Cucurrucucú)
Paloma, no llores!
(Cucurrucucú)

Cucurrucucú, Duif

Men zegt dat hij 's nachts
Alleen maar in tranen was
Men zegt dat hij niet sliep
Alleen maar in de drank verdween
Ze zweren dat de hemel zelf
Trilde bij het horen van zijn gehuil
Hoe hij voor haar leed
Zelfs in zijn dood riep hij haar naam

Cucurrucucú (cucurrucucú)
Zong hij
Ja, ja, ja, ja, ja (ja, ja, ja, ja, ja)
Lachte hij
Ai, ai, ai, ai, ai (ai, ai, ai, ai, ai)
Huilde hij
Van dodelijke passie (van dodelijke passie)
Stierf hij

Dat een treurige duif
Vroeg in de ochtend voor hem zal zingen
Bij het eenzame huisje
Met zijn deuren wijd open
Ze zweren dat die duif
Niets anders is dan zijn ziel
Die nog steeds wacht
Tot de ongelukkige terugkeert

Cucurrucucú (cucurrucucú)
Duif
Cucurrucucú (cucurrucucú)
Huil niet
De stenen zullen nooit (de stenen zullen nooit)
Duif
Wat weten ze (wat weten ze)
Van de liefde

(Cucurrucucú)
Cucurrucucú
(Cucurrucucú)
Duif, huil niet!
(Cucurrucucú)

Escrita por: Tomás Méndez Sosa