Cucurrucucú, Paloma
Dicen que por las noches
No mas se le iba en puro llorar
Dicen que no dormía
No mas se le iba en puro tomar
Juran que el mismo cielo
Se estremecía al oír su llanto
Cómo sufrió por ella
Que hasta en su muerte la fue llamando
Cucurrucucú, cantaba
Ja, ja, ja, ja, reía
Ay, ay, ay, ay, lloraba
De pasión mortal, moría
Que una paloma triste
Muy de mañana le va a cantar
A la casita sola
Con sus puertitas de par en par
Juran que esa paloma
No es otra cosa mas que su alma
Que todavía la espera
A que regrese la destichada
Cucurrucucú, paloma
Cucurrucucú no llores!
Las piedras jamás, paloma
Qué van a saber de amores
Cucurrucucú, cucurrucucú
Cucurrucucú, paloma, no llores!
Cucurrucucú, Duif
Men zegt dat hij 's nachts
Alleen maar in tranen doorbracht
Men zegt dat hij niet sliep
Alleen maar in drank verdronk
Ze zweren dat de hemel zelf
Trilde bij het horen van zijn verdriet
Hoe hij voor haar leed
Zelfs in zijn dood riep hij haar
Cucurrucucú, zong hij
Ja, ja, ja, ja, lachte hij
Ai, ai, ai, ai, huilde hij
Van dodelijke passie, stierf hij
Dat een treurige duif
Vroeg in de ochtend voor hem zingt
Bij het eenzame huisje
Met zijn deurtjes wijd open
Ze zweren dat die duif
Niets anders is dan zijn ziel
Die nog steeds wacht
Tot de ongelukkige terugkeert
Cucurrucucú, duif
Cucurrucucú, huil niet!
De stenen weten nooit, duif
Wat van de liefde is
Cucurrucucú, cucurrucucú
Cucurrucucú, duif, huil niet!