Los Laureles
Ay, qué laureles tan verdes
Qué rosas tan encendidas
Si piensas abandonarme
Mejor quítame la vida
Alza los ojos a verme
Si no estás comprometida
Eres rosa de Castilla
Que solo en mayo se ve
Quisiera hacerte un invite
Pero la verdad no sé
Si tienes quien te lo evite
Mejor me separaré
Eres mata de algodón
Que vives en el capullo
Ay, qué tristeza me da
Cuando te llenas de orgullo
De ver a mi corazón
Enredado con el tuyo
Ahí les va la despedida
Chinito por mis quereres
La perdición de los hombres
La causa son las mujeres
Y aquí termino cantando
Los versos de los laureles
De Laurieren
Oh, wat een groene lauriers
Wat een vurige rozen
Als je me wilt verlaten
Neem dan beter mijn leven
Kijk omhoog om me te zien
Als je niet bezet bent
Jij bent een roos uit Castilla
Die alleen in mei bloeit
Ik zou je graag uitnodigen
Maar de waarheid is dat ik niet weet
Of je iemand hebt die je tegenhoudt
Dan ga ik beter weg
Jij bent een katoenplant
Die leeft in de knop
Oh, wat doet het me pijn
Als je vol trots bent
Om mijn hart te zien
Verstrengeld met het jouwe
Hier is het afscheid
Chinito om mijn verlangens
De ondergang van de mannen
De oorzaak zijn de vrouwen
En hier eindig ik met zingen
De verzen van de lauriers