395px

Startschot

Lola Tuduri

Pistoletazo de Salida

Y dando veinte vueltas en la misma dirección
Dejando mismas huellas
El asfalto se secó

Y llego a la conclusión
No lo vi llegar, pero se acabó
La incógnita final no tiene explicación
Dimos al botón de off, y

Apenas éramos unos desconocidos
Pocas ganas de futuro, pocas ganas de destinos
¿Dónde descansar? ¿Quién te crees para preguntar?
¿Qué tal estás tras dejar tu ciudad?

Y fue un pistoletazo de salida al acabar
Teniendo tantas cartas con las que jugar
Decidiste avanzar
Un verano más
Disfrutas de la soledad

Yo llorando, tú brindando, y cruzando tantos límites
Ya no recuerdo quién eras antes de irte
Yo llorando, tú brindando, y cruzando tantos límites
Ya no recuerdo quién eras antes de irte

Una pausa y un avión
Brisas nuevas y un reloj
Que lo iba curando todo (o al menos casi todo)

Falacias en el umbral
Pero fácil de agarrar
Cuando tu objetivo es olvidar

Y vuelves con otros motivos
Verano ha acabado sin querer amigos
Ahora es tiempo de abrazar
¿Por qué vuelves a llamar?

Y fue un pistoletazo de salida al acabar
Teniendo tantas cartas con las que jugar
Decidiste avanzar
Un verano más
Disfrutas de la soledad

Yo llorando, tú brindando, y cruzando tantos límites
Ya no recuerdo quién eras antes de irte
Ya no recuerdo quién eras antes de irte

Un verano más (no lo vi llegar, pero se acabó)
Un verano más (quién lo iba a decir, que esto no duró)
Un verano (dimos otra vez al borrón de off)
Un verano más

Startschot

En draaiend twintig keer in dezelfde richting
Laat dezelfde sporen achter
Het asfalt is opgedroogd

En ik kom tot de conclusie
Ik zag het niet aankomen, maar het is voorbij
De laatste raadsel heeft geen uitleg
We drukten op de uit-knop, en

We waren nauwelijks vreemden
Weinig zin in de toekomst, weinig zin in bestemmingen
Waar kun je rusten? Wie denk je dat je bent om te vragen?
Hoe gaat het met je na het verlaten van je stad?

En het was een startschot bij het einde
Met zoveel kaarten om mee te spelen
Besloot je verder te gaan
Weer een zomer
Geniet je van de eenzaamheid

Ik huilend, jij proostend, en zoveel grenzen overschrijdend
Ik herinner me niet meer wie je was voordat je ging
Ik huilend, jij proostend, en zoveel grenzen overschrijdend
Ik herinner me niet meer wie je was voordat je ging

Een pauze en een vliegtuig
Nieuwe briesjes en een klok
Die alles aan het genezen was (of in ieder geval bijna alles)

Leugens op de drempel
Maar makkelijk te grijpen
Als je doel is om te vergeten

En je komt terug met andere redenen
De zomer is voorbij zonder vrienden te willen
Nu is het tijd om te omarmen
Waarom bel je weer?

En het was een startschot bij het einde
Met zoveel kaarten om mee te spelen
Besloot je verder te gaan
Weer een zomer
Geniet je van de eenzaamheid

Ik huilend, jij proostend, en zoveel grenzen overschrijdend
Ik herinner me niet meer wie je was voordat je ging
Ik herinner me niet meer wie je was voordat je ging

Weer een zomer (ik zag het niet aankomen, maar het is voorbij)
Weer een zomer (wie had dat gedacht, dat dit niet duurde)
Weer een zomer (we drukten weer op de uit-knop)
Weer een zomer

Escrita por: Lola Tuduri