55 Días en Pekín
Fue el año de mil noviecientos
Pekín en sangre se bañó
Y en sus cimientos
La ciudad se estremeció
Los Bóxers amarillos
Deseosos de hacer mal
Afilaron sus cuchillos
Con instintos de chacal
La emperatriz de China
En su afán los alentó
Y su mano marfilina
La sentencia rubricó
¡Matad al extranjero!
Gritó como un clarín
Porque no los quiero
Cincuenta y cinco días en Pekín
Los hombres de las legaciones
Unieron llenos de valor
Sus corazones
Para defender su honor
Franceses e italianos
Con los rusos en unión
Y los norteamericanos
Gran Bretaña y el Japón
Total once naciones
Empuñaron el fusil
Y lucharon cual leones
Contra los catorce mil
Los Bóxers fueron derrotados
Y fue aplastado su motín
Ya están callados
Los cañones y el clarín
¡Recordar del principio al hasta el fin
Cincuenta y cinco días en Pekín!
55 Dagen in Peking
Het was het jaar negentienhonderd
Peking baadde in bloed
En in zijn fundamenten
Trilde de stad van de woede
De gele Boxers
Verlangend om kwaad te doen
Scherpten hun messen
Met instincten van een jakhals
De keizerin van China
Moedigde hen aan met haar verlangen
En haar ivoren hand
Zette de uitspraak onderteken
"Dood de buitenlander!"
Gilde ze als een trompet
Want ik wil ze niet
Vijfenvijftig dagen in Peking
De mannen van de legaties
Verzameld vol moed
Verbonden hun harten
Om hun eer te verdedigen
Fransen en Italianen
Samen met de Russen
En de Amerikanen
Groot-Brittannië en Japan
In totaal elf naties
Hanteerden het geweer
En vochten als leeuwen
Tegen de veertienduizend
De Boxers werden verslagen
En hun opstand werd neergeslagen
De kanonnen en de trompet
Zijn nu stil
"Herinner van het begin tot het einde
Vijfenvijftig dagen in Peking!"