Sun//Eater
What is life
But a fevered dream?
Their eyes are yet to open
The gears are set in place to guide me to affinity
Atrophy, the thorn of time's aging vine
Harrowing winds press the mesh and curse the flesh
Rotting away
But here in this reality, my thoughts transform fatality
An almost endless exploration of out cosmic minds
Perpetuated through the sands of time
Contort reality, distort fallacy, pave my way
Contort reality, resort to malady
This lucid dream lingers onward, indefinitely
I am one
Omnipotent
I am the one
Icarus
I'll touch the Sun
As you sow
And so you shall reap
What is life, if but a fevered dream?
Restless nexus
My consensus
Striking at God at fucking will
Yet I am still not even satisfied
I fabricate, manipulate, incinerate, and duplicate
Restabilize the precipice, my arbitrary exodus inside
Where I confide, looking down on this steeple
Contort reality, distort fallacy, pave my way
Contort reality, resort to malady
This lucid dream lingers onward, indefinitely
I descend
Despairing plunge into the omniverse
Sinking deeper
We relinquish pasts, as we forget the difference
Losing ourselves in the infinite
Despairing plunge into the omniverse
Sinking deeper
We relinquish pasts, as we forget the difference
Losing ourselves in the infinite
As we become
Omnipotent
I am the one
Icarus
I'll touch the Sun
Omnipotent
Icarus
I'll eat the Sun
These fragile wings will touch the sky
And paint the world in black and white
Bring forth the cleansing fires of rebirth
Recreating my image within the paradoxical
Burn in the embers of my fevered heart
Witness my omnipotence
Cursed judgement, devoid of this flesh, bring for my affinity
I am the omnipotent being
Icarus
Mmm, I'll touch the Sun
Omnipotent
I am the one
Icarus
I'll touch the Sun
Omnipotent
I am the one
Icarus
I'll eat the Sun
Zon//Eter
Wat is het leven
Behalve een koortsachtige droom?
Hun ogen moeten nog openen
De tandwielen zijn op hun plaats gezet om me naar verbondenheid te leiden
Atrofie, de doorn van de verouderende wijnstok van de tijd
Verwoestende winden drukken op het gaas en vervloeken het vlees
Rot weg
Maar hier in deze realiteit, transformeren mijn gedachten de fatale afloop
Een bijna eindeloze verkenning van onze kosmische geesten
Voortgezet door de zandkorrels van de tijd
Vervorm de realiteit, vervals de leugen, baan mijn weg
Vervorm de realiteit, keer terug naar de ziekte
Deze heldere droom blijft voortduren, eindeloos
Ik ben één
Almachtig
Ik ben de enige
Icarus
Ik zal de Zon aanraken
Zoals je zaait
Zo zul je oogsten
Wat is het leven, als het niet een koortsachtige droom is?
Onrustige nexus
Mijn consensus
Slaan op God wanneer het mij uitkomt
Toch ben ik nog steeds niet tevreden
Ik fabriceer, manipuleer, verbrand en dupliceer
Herstel de rand, mijn willekeurige exodus binnenin
Waar ik vertrouw, kijkend naar deze toren
Vervorm de realiteit, vervals de leugen, baan mijn weg
Vervorm de realiteit, keer terug naar de ziekte
Deze heldere droom blijft voortduren, eindeloos
Ik daal af
Wanhopige duik in het omniversum
Dieper zinkend
We laten het verleden los, terwijl we het verschil vergeten
Ons verliezen in het oneindige
Wanhopige duik in het omniversum
Dieper zinkend
We laten het verleden los, terwijl we het verschil vergeten
Ons verliezen in het oneindige
Terwijl we worden
Almachtig
Ik ben de enige
Icarus
Ik zal de Zon aanraken
Almachtig
Icarus
Ik zal de Zon opeten
Deze fragiele vleugels zullen de lucht raken
En de wereld in zwart-wit schilderen
Breng de reinigende vuren van wedergeboorte voort
Herschapen mijn beeld binnen het paradoxale
Brand in de gloed van mijn koortsachtige hart
Getuige van mijn almacht
Vervloekte oordelen, ontdaan van dit vlees, breng voor mijn verbondenheid
Ik ben het alomtegenwoordige wezen
Icarus
Mmm, ik zal de Zon aanraken
Almachtig
Ik ben de enige
Icarus
Ik zal de Zon aanraken
Almachtig
Ik ben de enige
Icarus
Ik zal de Zon opeten