Soy Ese
A veces salimos buscando historias, buscando personas
Una idea que nos inspire, y al final, nos terminamos
Encontrando con nosotros mismos
Al final del camino, no porque nos hayamos equivocado
Sino porque encontramos nuestra entrada y nuestra salida
Es así como funciona la conciencia de muchos
Soy sólo aquel que con letras libretas cubre
Que lleva en las costillas 23s 25s de octubre
Que quiere quedar en tu memoria como el hombre
Que prefiere que recuerden sus palabras antes que su nombre
El que no cree en pastores, pero cree en Dios
Que tiene dos manos, un cerebro, un corazón y voz
Una forma de vivir, un alma, una filosofía
Llevar siempre la sangre caliente y la mente fría
Que podría claudicar y dar un no rotundo
Pero a pesar de los fracasos, sueña con cambiar el mundo
Cambiar de rumbo y no ocultar la realidad
Pues no hay peor mentira que callarse una verdad
El que tiene a mamá y papá y que desde niño
Lo único que nunca le faltó fue su cariño
El de los sueños sin cumplir, el dueño de sus retos
Al que nadie le enseñó, pero aprendió a guardar secretos
Respeto y amor a mis padres hoy envió
Nunca olvidaré sus sacrificios por bienestar mío
Ni la primera vez que vi llorar al viejo mío
Cuando llegó de viaje y se encontró un congelador vacío
Soy ese crío que botó el chupete
La imaginación mi mayor refugio, mi mejor juguete
El jinete del corcel de la melancolía
Que avanza con la esperanza de materializar utopías
Que día tras día se cuestiona ¿cómo ha sido?
Que repudia el odio porque el odio es amor podrido
Que sabe que todos nos hemos arrepentido
Alguna vez, cuando no sea así la vida no tendrá sentido
Soy quien ha cometido errores, los acepto
Y que me perdonen los que yo les he hecho daño con esto
Me he equivocado queriendo hacer lo correcto
Pero mi mayor virtud es sentirme orgulloso de mis defectos
De mis conceptos, porque en lo que a mí respecta
La falta de amor propio es lo que más afecta
Que no hay personas perfectas, que no existe línea recta
Que lo que menos se busca es lo primero que se encuentra
Soy el que no espera nada de nadie al tocar una puerta
Sabemos preguntar pero nos cuesta mucho dar respuestas
El que apuesta la carta que todos olvidaron
El mismo de la misma historia que engaño al que engañaron
El que golpeo al que golpearon al que ignoraron
El que ignoró al que nadie hundió por más que lo intentaron
Quien se enamoró de quienes no se enamoraron
Pero siempre dejo esa pequeña huella que nunca olvidaron
El que no ha sido avaro, mas tiene ambiciones
Una sola vida y un millón de aspiraciones
Que quiere triunfar haciendo lo que ama aunque otros se oponen
Porque así es el mundo, por eso el mío queda entre renglones
Soy quien perdona al que me hizo daño
Y sigo escalando peldaños de los años
Con pocos amigos, de la sociedad obstinado
Como Diógenes, el cínico
Con un farol a pleno sol, buscando un hombre honrado
Como todos he reído y he llorado
Como todos la vida me ha golpeado y me ha derribado
Mas me he levantado, he seguido y aprendí la lección
Ya se amar con la cabeza y pensar con el corazón
Y que la razón de un hombre tiene valor no precio
Al caminar despacio, hallar y defender mi espacio
Soy quien agradeció la traición de amigos necios
Y a enemigos por brindarme su más sincero desprecio
Aprecios a todo el que me brindo su mano
Los avaros y honrados por hacerme entender
Que la mayor riqueza que un hombre puede tener
Es el respeto de los suyos y amor de mujer
He de saber guiar mi barca no importa la dirección del viento
Disfrutar a plenitud cada momento
Poner toda mi fuerza en cada intento
La vida la vives o la entiendes no las 2 cosas al mismo tiempo
Seguiré siendo otro que escribe sus vivencias
Guiado a veces por la pasión, otras por la conciencia
Sacando el mayor provecho a mi derecho de existencia
Para que mi huella en tu memoria sea la recompensa
Después de la muerte ya que la suerte está echada
Cualquier día puede ser, al nacer ya la esperaba
Estoy listo, vagando entre sueños y poesías
Buscando historias que contar y encontrando la mía
Música del alma
Es lo que hay
El poder conocerse a uno mismo
Para después mostrarte tal como eres
A las personas que te rodean
La revolución se hace de adentro hacia afuera
Si no cambias tu, no puedes cambiar el mundo que te rodea
Es la aldea
Tu sabes!
Ik Ben Diegene
Soms gaan we op zoek naar verhalen, naar mensen
Een idee dat ons inspireert, en uiteindelijk, eindigen we
Met het vinden van onszelf
Aan het einde van de weg, niet omdat we ons hebben vergist
Maar omdat we onze ingang en uitgang hebben gevonden
Zo werkt het bewustzijn van velen
Ik ben gewoon degene die met woorden en notities bedekt
Die in zijn ribben 23s 25s van oktober draagt
Die in jouw geheugen wil blijven als de man
Die liever heeft dat ze zijn woorden herinneren dan zijn naam
Degene die niet in herders gelooft, maar in God
Die twee handen, een brein, een hart en een stem heeft
Een manier van leven, een ziel, een filosofie
Altijd het bloed heet en de geest koel houden
Die zou kunnen opgeven en een nee zeggen
Maar ondanks de mislukkingen droomt hij van de wereld veranderen
Van koers veranderen en de realiteit niet verbergen
Want er is geen ergere leugen dan een waarheid verzwijgen
Degene die mama en papa heeft en die sinds zijn kindertijd
Het enige wat hij nooit ontbeerde was hun liefde
Degene van de onvervulde dromen, de eigenaar van zijn uitdagingen
Aan wie niemand heeft geleerd, maar die leerde geheimen te bewaren
Respect en liefde voor mijn ouders stuur ik vandaag
Ik zal hun offers voor mijn welzijn nooit vergeten
Of de eerste keer dat ik mijn oude man zag huilen
Toen hij terugkwam van een reis en een lege vriezer vond
Ik ben dat kind dat de fopspeen heeft weggegooid
De verbeelding mijn grootste toevlucht, mijn beste speelgoed
De ruiter van het paard van melancholie
Die vooruitgaat met de hoop om utopieën te verwezenlijken
Die dag na dag zich afvraagt hoe het is geweest?
Die haat verafschuwt omdat haat verrotte liefde is
Die weet dat we ons allemaal ooit hebben berouw
Als het niet zo is, heeft het leven geen zin
Ik ben degene die fouten heeft gemaakt, ik accepteer ze
En dat ze me vergeven voor de schade die ik heb aangericht
Ik heb me vergist terwijl ik het goede wilde doen
Maar mijn grootste deugd is trots zijn op mijn tekortkomingen
Van mijn concepten, want wat mij betreft
Is het gebrek aan eigenliefde wat het meest pijn doet
Dat er geen perfecte mensen zijn, dat er geen rechte lijn bestaat
Dat wat je het minst zoekt, het eerste is wat je vindt
Ik ben degene die niets van iemand verwacht als hij op een deur klopt
We weten te vragen maar het kost ons veel moeite om antwoorden te geven
Degene die de kaart inzet die iedereen is vergeten
Dezelfde van hetzelfde verhaal die de bedrogenen bedrog
Degene die de klap heeft gegeven aan degene die geslagen werd
Degene die degene negeerde die niemand ondergang heeft gebracht, hoe hard ze ook probeerden
Degene die verliefd werd op degenen die niet verliefd werden
Maar altijd die kleine afdruk achterliet die ze nooit vergaten
Degene die niet hebzuchtig is, maar ambities heeft
Één leven en een miljoen aspiraties
Die wil slagen met wat hij liefheeft, ook al zijn anderen tegen
Want zo is de wereld, daarom blijft de mijne tussen de regels
Ik ben degene die vergeeft aan degene die me pijn deed
En ik blijf treden op de treden van de jaren
Met weinig vrienden, hardnekkig in de maatschappij
Als Diogenes, de cynicus
Met een lamp in de volle zon, op zoek naar een eerlijke man
Zoals iedereen heb ik gelachen en gehuild
Zoals iedereen heeft het leven me geslagen en neergehaald
Maar ik ben opgestaan, heb doorgezet en de les geleerd
Ik weet nu met mijn hoofd te houden van en met mijn hart te denken
En dat de reden van een man waarde heeft, geen prijs
Langzaam lopen, mijn ruimte vinden en verdedigen
Ik ben degene die de verraad van dwaze vrienden heeft gewaardeerd
En vijanden voor hun oprechte minachting
Waardering voor iedereen die me zijn hand heeft gegeven
De hebzuchtigen en eerlijke voor het me laten begrijpen
Dat de grootste rijkdom die een man kan hebben
Het respect van zijn naasten en de liefde van een vrouw is
Ik moet mijn boot kunnen sturen, ongeacht de richting van de wind
Elk moment ten volle genieten
Al mijn kracht in elke poging steken
Het leven leef je of begrijp je, niet beide tegelijk
Ik blijf een ander die zijn ervaringen opschrijft
Soms geleid door passie, soms door bewustzijn
Het meeste halen uit mijn recht op bestaan
Zodat mijn afdruk in jouw geheugen de beloning is
Na de dood, aangezien het lot is geworpen
Elke dag kan het zijn, bij de geboorte verwachtte ik het al
Ik ben klaar, zwervend tussen dromen en poëzie
Zoekend naar verhalen om te vertellen en mijn verhaal te vinden
Muziek van de ziel
Dat is wat er is
De kracht om jezelf te leren kennen
Om je daarna te tonen zoals je bent
Aan de mensen om je heen
De revolutie begint van binnen naar buiten
Als je jezelf niet verandert, kun je de wereld om je heen niet veranderen
Het is het dorp
Je weet het!