Te pienso
Por que será
Que entre más distante estas, más te recuerdo
Que aunque intente no sentir te estoy sintiendo
Y te pienso entre más avanza el tiempo mucho más
Por que será que cuando ya me has olvidado en otros besos
Guardo le estupida esperanza de un regreso
De tu regreso, pero es en vano, tu no vas a regresar
Hoy que te me escapas de las manos
Descubro como, cuanto y tanto yo te amo
Pero es muy tarde por que un tipo de la mano
Te ha paseado por ahí
Y se me ha grabado en la memoria
Por que por idiota ha fracasado nuestra historia
Y que el castigo merecido
Es que no dejo nunca de pensar en ti
Y te pienso y es estupido fingir... Me estoy muriendo
Y mi vida es un frasco en el intento
De borrar tu rostro de mi pensamiento
Por que siempre te recuerdo mucho más
Te extraño y esta soledad tan fría me hace daño
En mis días, en mis noches, en mis años
Se que nunca dejaré de recordar que
Te amo
Por que será
Que al verte en otros brazos se me va el aliento
Es un dolor agohnico que va en mis huesos
Y lo meresco, hoy pago el precio y mi condena es recordarte
No se por que
Extraño tanto tu calor, tu amor, tus besos
Y estoy muriendo por hablarte y no es secreto
Y siento miedo, si avanza el tiempo y ya no puedo olvidarte
Voy con esta culpa en mi conciencia
Es tan difícil sin tu amor esta existencia
Ik denk aan je
Waarom is het zo
Dat hoe verder je weg bent, hoe meer ik je herinner
Dat zelfs als ik probeer niet te voelen, ik je toch voel
En ik denk aan je, hoe meer de tijd verstrijkt, des te meer
Waarom is het zo dat wanneer je me al vergeten bent met andere kussen
Ik de domme hoop koester op een terugkeer
Op jouw terugkeer, maar het is tevergeefs, je komt niet terug
Vandaag, nu je me ontglipt
Ontdek ik hoe, hoeveel en hoezeer ik van je hou
Maar het is te laat, want een kerel aan de hand
Heeft je daar buiten rondgeleid
En het is in mijn geheugen gegrift
Omdat ik door mijn domheid onze geschiedenis heb laten mislukken
En de verdiende straf
Is dat ik nooit stop met aan jou te denken
En ik denk aan je en het is dom om te doen alsof... Ik ga dood
En mijn leven is een potje in de poging
Om jouw gezicht uit mijn gedachten te wissen
Want ik herinner je altijd veel meer
Ik mis je en deze koude eenzaamheid doet pijn
In mijn dagen, in mijn nachten, in mijn jaren
Ik weet dat ik nooit zal stoppen met herinneren dat
Ik van je hou
Waarom is het zo
Dat als ik je in andere armen zie, ik mijn adem verlies
Het is een pijnlijke pijn die door mijn botten gaat
En ik verdien het, vandaag betaal ik de prijs en mijn straf is jou te herinneren
Ik weet niet waarom
Ik zo veel mis je warmte, je liefde, je kussen
En ik ga dood om met je te praten en het is geen geheim
En ik voel angst, als de tijd verstrijkt en ik je niet kan vergeten
Ik loop met deze schuld in mijn geweten
Het is zo moeilijk zonder jouw liefde, dit bestaan