Me Caí de La Nube
Me caí de la nube en que andaba
Como a veinte mil metros de altura
Por poquito y que pierdo la vida
Esa fue mi mejor aventura
Por la suerte caí entre los brazos
De una linda y hermosa criatura
No le pude decir nada, nada
Solamente pensé en la maldad
Me subí hasta la nube más alta
Y tirarme a matar de verdad
Olvidar a una ingrata perjura
Que en mi cara me supo engañar
Me tapó con su lindo vestido
Y corriendo a esconder me llevó
Me colmó todo el cuerpo de besos
Y abrazada conmigo lloró
Preguntaba que yo le dijera
Qué persona de allá me aventó
No le pude decir nada, nada
Solamente pensé en la maldad
Me subí hasta la nube más alta
Y tirarme a matar de verdad
Olvidar a una ingrata perjura
Que en mi cara me supo engañar
Ik Viel uit de Wolk
Ik viel uit de wolk waarin ik zweefde
Als op twintigduizend meter hoogte
Bijna had ik mijn leven verloren
Dat was mijn beste avontuur
Gelukkig viel ik in de armen
Van een mooi en prachtig schepsel
Ik kon niets zeggen, niets
Alleen maar dacht ik aan de slechtheid
Ik klom naar de hoogste wolk
En wilde me echt doden
Vergeten van een ondankbare leugenaar
Die me recht in mijn gezicht bedrog
Ze bedekte me met haar mooie jurk
En nam me rennend mee om te verstoppen
Ze overspoelde mijn lichaam met kussen
En huilend omhelsde ze me
Ze vroeg me wat ik haar moest vertellen
Wie me daarboven had weggegooid
Ik kon niets zeggen, niets
Alleen maar dacht ik aan de slechtheid
Ik klom naar de hoogste wolk
En wilde me echt doden
Vergeten van een ondankbare leugenaar
Die me recht in mijn gezicht bedrog
Escrita por: Cornelio Reyna