Loco (Tu Forma de Ser)
Te vi llegar del brazo de un amigo
Cuando entraste al bar y te caíste al piso
Me tiraste el pingüino, me tiraste el sifón
Estallaron los vidrios de mi corazón
Te vi bailar, brillando con tu ausencia
Sin sentir piedad, chocando con las mesas
Te burlaste de todos, te reíste de mí
Tus amigos escaparon de vos
Y a mí me volvió loco tu forma de ser
A mí me vuelve loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser
A mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son joyas en el barro de la mediocridad
Viniste a mí, tomaste de mi copa
Me sonreíste así, nadando en tu demencia
No sabía que hacer, te traté de besar
Me pegaste un sopapo y te pusiste a llorar
Me vuelve loco tu forma de ser
A mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser
A mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son joyas en el barro de la mediocridad
Y a mí me volvió loco tu forma de ser
Me vuelve loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser
A mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoísmo y tu soledad
Son joyas en el barro de la mediocridad
Loco (Jouw Manier van Zijn)
Ik zag je binnenkomen met de arm van een vriend
Toen je de bar binnenstapte en viel op de grond
Je gooide de pingwin om, je gooide de sifon
De glazen van mijn hart barstten uiteen
Ik zag je dansen, stralend in je afwezigheid
Zonder medelijden, botsend tegen de tafels
Je maakte je belachelijk, je lachte om mij
Je vrienden vluchtten voor jou
En ik word gek van jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Je maakt me gek met jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn juwelen in de modder van de middelmatigheid
Je kwam naar me toe, nam een slok uit mijn glas
Je glimlachte zo, zwemmend in je waanzin
Ik wist niet wat te doen, ik probeerde je te kussen
Je gaf me een klap en begon te huilen
Je maakt me gek met jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Je maakt me gek met jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn juwelen in de modder van de middelmatigheid
En ik word gek van jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Je maakt me gek met jouw manier van zijn
Ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid
Zijn juwelen in de modder van de middelmatigheid