395px

De verre nicht

Los Auténticos Decadentes

La prima lejana

Andaba haciendo dedo por ahi cuando llegaste con el jeep
decidiste parar
nunca me podía imaginar con quién me iba a encontrar
una prima lejana
qué fuerte te pusiste, yo no sé que comiste
ahora que te veo bien ya no me quiero bajar
fuimos a la playa con el auto y manejaste un largo rato
hasta cerca del faro
luego me dijiste que vos malla no traías si podías...
si no me molestaba
ya que los dos solos primos, y que malla no trajimos
como dos buenos amigos nos podemos desnudar
eh! la piel lleva hacia el mar
eh! solo las olas te tapan
eh! llegaste con el mar
eh! como la arena con el viento
como disimular mi exitación, como bajarme el pantalón
para quedar como ...
vos sí que problema no tenés para mostrar tu desnudez
se me para el corazón
te estás sintiendo sola, me llamas con las manos
con el amigo parado voy corriendo hacia el mar
eh! la piel lleva hacía el mar...
con las piernas abiertas ese sol
se excita resecándose la piel
la sirena y la estrella se encontraron
y yo que soy humano no me pierdo este regalo
eh! la piel lleva hacia el mar...

De verre nicht

Ik stond te stoppen langs de weg toen jij met de jeep kwam
je besloot te stoppen
nooit had ik kunnen bedenken met wie ik zou gaan
een verre nicht
wat ben je sterk, ik weet niet wat je gegeten hebt
nu ik je goed zie, wil ik niet meer uitstappen
we gingen naar het strand met de auto en jij reed een lange tijd
bijna tot aan de vuurtoren
daarna zei je dat je geen bikini bij je had, of dat het jou niet uitmaakte...
was het geen probleem
dat we twee alleen neven zijn, en dat we geen bikini hebben meegenomen
gelijk twee goede vrienden kunnen we ons uitkleden
eh! de huid gaat naar de zee
eh! alleen de golven bedekken je
eh! je kwam met de zee
eh! zoals het zand met de wind
hoe kan ik mijn opwinding verbergen, hoe kan ik mijn broek uittrekken
om zo te blijven...
jij hebt echt geen problemen om je naaktheid te tonen
mijn hart staat stil
je voelt je alleen, je roept me met je handen
met mijn vriend in rust, ren ik naar de zee
eh! de huid gaat naar de zee...
daar met de benen wijd, toch die zon
wordt opgewonden terwijl de huid uitdroogt
de zeemeermin en de ster ontmoeten elkaar
en ik, die mens ben, mis dit cadeau niet
eh! de huid gaat naar de zee...

Escrita por: Diego de Marco