Bendita Suerte
Una pareja que con distingo social
Se llegan a enamorar de la mejor manera
Ella se olvida de que su familia es real
Y él también a duras penas lo logra olvidar
Una muchacha de unos ojos verdes
Con un muchacho de un pelo rizado
Ella que vive allá en un barrio chévere
En cambio el vive en un barrio apartado
Emocionado vivía el muchacho
Que un día borracho llegó al colegio
Llegó diciendo que se casaba
Y se regó la bola en el pueblo
Y es natural que el interesado
Es el último en saberlo
Llegó el rector del colegio
Y al padre de ella avisaría
Y entonces yo solo lloraría
Saber que lejos la mandarían
Y se marchó pal' extranjero
Diciendo que escribiría
¡Ay, mentira!
Porque a mi casa aún el cartero
No ha llegado todavía
¡Y ni llega!
Porque me han dicho que a su casa
Ella escribe todos los días
Y bendita suerte la mía, ay bendita suerte la mía
Pisaba espinas, destrozado el corazón
Bien tomó la decisión para ir a verla un día
De polizón en un crucero se embarcó
Sin dejar la dirección donde se dirigía
Y así llegó a la tierra prometida
Tocó a la puerta donde ella viviera
Y le dijeron si señor, si habita
¿Qué se le ofrece? Soy el novio de ella
Y le cayó como una gota fría
Porque a las voces salió la exnovia
Y al verlo triste solo decía
Que Dios te guarde buena persona
Por algo no te escribía
Y de su dedo sacó el anillo que le llevaba pensando
Cubrir la falta de aquello
Que era un secreto todavía
Se muere el muchacho de guayabo
Quien iba a pensar que así sería
No más palabras y un final
Solo hablaba la conciencia
¡Ay, paciencia!
Era la frase que a menudo le recalcaba su vieja
Y cuentan
Que ahora en el pueblo él tá' tranquilo
Y ella es la que lo recuerda
Y bendita suerte la mía, bendita suerte la mía
Gezegende Geluk
Een stel met een sociale status
Vallen op de beste manier voor elkaar
Zij vergeet dat haar familie echt is
En hij ook met moeite, dat doet hij hard
Een meisje met groene ogen
Met een jongen met krullend haar
Zij woont in een hippe buurt
In tegenstelling tot hem, in een afgelegen gebied
Opgewonden leefde de jongen
Die op een dag dronken op school aankwam
Hij kwam zeggen dat hij ging trouwen
En het nieuws verspreidde zich door het dorp
En het is natuurlijk dat de betrokkene
De laatste is die het hoort
De rector van de school kwam langs
Om het aan haar vader te melden
En dus zou ik alleen maar huilen
Weten dat ze ver weg gestuurd zou worden
En ze ging naar het buitenland
Zei dat ze zou schrijven
Oh, wat een leugen!
Want de postbode is nog steeds niet
Bij mijn huis aangekomen
En komt ook niet!
Want ze zeiden me dat ze elke dag
Naar haar huis schrijft
En gezegend is mijn geluk, oh gezegend is mijn geluk
Hij liep over de doornen, met een gebroken hart
Hij nam de beslissing om haar op een dag te zien
Als verstekeling op een cruiseschip stapte hij aan boord
Zonder het adres achter te laten waar hij naartoe ging
En zo kwam hij in het beloofde land aan
Klopt aan de deur waar zij woonde
En ze zeiden, ja meneer, zij woont hier
Wat kan ik voor je doen? Ik ben haar vriend
En het kwam als een koude druppel
Want naar buiten kwam de ex-vriendin
En toen ze hem zo verdrietig zag
Zei ze alleen maar: God zegene je goede man
Waarom schreef ze je niet?
En van zijn vinger haalde hij de ring die hij dacht
Het gemis te kunnen vergoeden
Dat nog steeds een geheim was
De jongen sterft van verdriet
Wie had gedacht dat het zo zou zijn?
Geen woorden meer en een einde
Alleen het geweten sprak
Oh, geduld!
Dat was de zin die zijn moeder vaak herhaalde
En ze zeggen
Dat hij nu in het dorp rustig is
En zij degene is die hem herinnert
En gezegend is mijn geluk, gezegend is mijn geluk
Escrita por: Roberto Calderón