Desenlace
Bien cerca de la Nevada
En predios de la Guajira
Una preciosa nativa
De esa próspera región
Sus amores entregó
A un estudiante Guajiro
Que hasta una ciudad se vino
En busca de educación
Y una carrera inició
Que era su mayor delirio
Llegaban las vacaciones
Y el estudiante volvía
Porque cómo se querían
Desesperaban los dos
Bonito era aquel amor
De ejemplo era ese noviazgo
Y así pasaban los años
Y él hacía su profesión
Y ella paciente esperó
Fiel a su novio diez años
Llegó el momento deseado
Lo que la novia anhelaba
Porque cuando él terminara
Con ella se casaría
Lo que ella no presentía
Es que ya el profesional
Pensó que debía buscar
Una como él educada
Y no aquella que lo amaba
Y tanto había echo esperar
Más nunca volvió a escribirle
Ni preguntó más por ella
Mientras que ella envuelta en pena
Lloraba lágrimas vivas
Volvió a ver a su familia
Acompañao de otra novia
Se oyó decir que la boda
Doce de octubre sería
Porque ese día coincidía
Con la fiesta de la Patrona
Pero hay en la vida errores
Errores imperdonables
Que incluso pueden costarle
A un hombre bueno la vida
Porque una mujer herida
Y cegada por los celos
Juró que antes de perderlo
Acabaría con su vida
Y ya con su idea maligna
Fue al otro lado del pueblo
Llegó a la puerta del baile
Y lo divisó enseguida
Y como loca de ira
Fue hasta donde él se encontraba
Lo abraza, allí le dispara
Hasta quitarle la vida
Y allí con él se suicida
Diciéndole estas palabras
Si aquí burlaste mi vida
De pronto en el cielo me amas
Ontknoping
Heel dichtbij de sneeuw
In het gebied van Guajira
Een prachtige inheemse vrouw
Uit die welvarende regio
Haar liefde gaf ze weg
Aan een Guajiro-student
Die naar de stad kwam
Op zoek naar onderwijs
En een carrière begon
Dat was haar grootste verlangen
De vakanties kwamen eraan
En de student keerde terug
Want hoe ze van elkaar hielden
Waren ze allebei wanhopig
Mooi was die liefde
Een voorbeeld was die relatie
En zo gingen de jaren voorbij
En hij maakte zijn beroep
En zij wachtte geduldig
Tien jaar trouw aan haar vriend
Het moment waar ze op hoopte
Wat de bruid verlangde
Want als hij afstudeerde
Zou hij met haar trouwen
Wat ze niet vermoedde
Is dat de professional
Dacht dat hij moest zoeken
Naar iemand zoals hij, opgeleid
En niet degene die van hem hield
En zo lang had laten wachten
Maar hij schreef nooit meer terug
En vroeg niet meer naar haar
Terwijl zij, omhuld door verdriet
Leefde van haar tranen
Ze zag haar familie weer
Vergezeld door een andere vriendin
Er werd gezegd dat de bruiloft
Op twaalf oktober zou zijn
Omdat die dag samenviel
Met het feest van de Patrona
Maar in het leven zijn er fouten
Onvergeeflijke fouten
Die zelfs een goede man
Zijn leven kunnen kosten
Want een gewonde vrouw
Blind van jaloezie
Zwoer dat voordat ze hem verloor
Ze haar leven zou beëindigen
En met haar kwade idee
Ging ze naar de andere kant van het dorp
Ze kwam bij de danszaal
En zag hem meteen
En als een gek van woede
Ging ze naar hem toe
Ze omarmt hem, daar schiet ze
Totdat ze zijn leven neemt
En daar pleegt ze zelfmoord
Met deze woorden tegen hem
Als je hier mijn leven hebt bespot
Hou je misschien in de hemel van me van.