395px

Dwaalster

Los Betos

Errante

Dicen que se fue en la noche pa´ que no la vieran
Cuentan que cambió su risa por el llanto inútil de un mendigo bueno
Dicen que cogió un camino largo y con espinas
Que iba con los pies descalzos y un vestido blanco como enloquecida

Y yo la ando buscando
Quien me dirá donde habita
Para secarle su llanto y devolverle su risa

Tal vez me culpe por dejarla sola por mis compromisos
Quizas me odie pero un día la encuentro y le daré cariño

Si alguien la encuentra me le dice que también estoy herido
Que nunca es tarde para dar cariño
Que alguien mintió para acabar lo nuestro
Lo está consiguiendo pero no me rindo

Yo no me rindo no señor
Yo se que la encuentro si señor
Cuando la encuentre voy a hacerle una casita frente al mar
Pa´ que las olas borren bien el sufrimiento y el pesar

Y yo la sigo buscando
Quien me dirá quien me ayuda
Para endulzar su amargura
Para decirle te amo, te amo, te amo,
Te amo, te amo, te amo

Tuve la dicha en mi boca de sentir sus besos
Y de disfrutar la noche contando en su cuerpo más de tres lunares

Me confesó en susurros todos sus secretos
Las palabras más bonitas salían facilitas en aquel momento
Y hasta la brisa coqueta le jugueteaba en el pelo
Como diciéndole bella a la mujer que más quiero

Ahora mismo cogeré una barca y remaré hasta el sueño
Apenas pueda compraré un camello y buscaré en el sahara
Y si en el valle no la encuentro buscaré en san diego

Pues nunca es tarde para dar cariño
Yo sé que la encuentro si señor
Cuando la encuentre voy a hacerle una casita frente al mar
Pa´ que las olas borren bien el sufrimiento y el pesar
Y yo la sigo buscando quién me dirá quien
Me ayuda para endulzar su amargura

Para decirle te amo, te amo, te amo, te amo
No habrá rincón donde yo no busque
No habrá rincón donde yo no esculque

Dwaalster

Ze zeggen dat ze in de nacht is weggegaan zodat ze niet gezien werd
Ze vertellen dat ze haar lach heeft verwisseld voor het nutteloze gehuil van een goede bedelaar
Ze zeggen dat ze een lange en steile weg heeft genomen
Dat ze met blote voeten en een witte jurk als een dolle rondliep

En ik ben haar aan het zoeken
Wie zal me zeggen waar ze woont
Om haar tranen te drogen en haar lach terug te geven

Misschien verwijt ze me dat ik haar alleen heb gelaten door mijn verplichtingen
Misschien haat ze me, maar op een dag vind ik haar en geef ik haar liefde

Als iemand haar vindt, zeg dan dat ik ook gewond ben
Dat het nooit te laat is om liefde te geven
Dat iemand heeft gelogen om ons uit elkaar te halen
Ze slaagt erin, maar ik geef niet op

Ik geef niet op, nee meneer
Ik weet dat ik haar vind, ja meneer
Wanneer ik haar vind, ga ik een huisje voor haar bouwen aan de zee
Zodat de golven het lijden en de pijn goed wegspoelen

En ik blijf haar zoeken
Wie zal me zeggen wie me helpt
Om haar bitterheid te verzachten
Om te zeggen: ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je,
Ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je

Ik had het geluk om haar kussen op mijn lippen te voelen
En de nacht te genieten terwijl ik meer dan drie moedervlekken op haar lichaam telde

Ze fluisterde al haar geheimen aan me toe
De mooiste woorden kwamen zo gemakkelijk in dat moment
En zelfs de speelse bries speelde met haar haar
Alsof ze de mooiste vrouw die ik ken, 'mooi' zei

Op dit moment neem ik een boot en zal ik naar de droom roeien
Zodra ik kan, koop ik een kameel en zoek ik in de Sahara
En als ik haar niet in de vallei vind, zoek ik in San Diego

Want het is nooit te laat om liefde te geven
Ik weet dat ik haar vind, ja meneer
Wanneer ik haar vind, ga ik een huisje voor haar bouwen aan de zee
Zodat de golven het lijden en de pijn goed wegspoelen
En ik blijf haar zoeken, wie zal me zeggen wie
Me helpt om haar bitterheid te verzachten

Om te zeggen: ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je
Er zal geen hoek zijn waar ik niet zoek
Er zal geen hoek zijn waar ik niet snuffel

Escrita por: