La Dama Del Ajedrez
Me alejo de ti
El silencio es mi palabra, ya puedes imaginarte qué siente el corazón
Ayer comprendí
Que tú ves solo el camino que puse en mi propio paso, fui quien puso el amor
Yo fui quien te puso tu cielo de azul
Fui yo quien te puso ese verde a tu mar
Y tu tantas cosas pudiste pintar
Pero solo el dolor supiste dibujar
Porque tu, talento de señora cual maestro que se juega la vida en el ajedrez
Mientras yo, aprendiz de apenas dama me invitaste a que jugara y por eso jugué
Presentí al final de la partida, mire al rey cómo caía y me tocó perder
Porque así son las cosas de la vida lo que más alto se mira más duro se da al caer
Con tanto Sol, por qué tan ciego yo fui
Con tanto Sol que brillaba en mi verdad
Con tanto Sol, qué tan ciego yo fui
Con tanto Sol que brillaba en mi verdad
Y si tengo que morir de frente al Sol no he de quejarme
Yo aprendí de mi valor, nunca le temí al dolor, no soy cobarde
Con tanto amor vine a este mundo a sufrir
Con tanto amor vine a este mundo a llorar
Con tanto amor vine a este mundo a sufrir
Con tanto amor vine a este mundo a llorar
Y así un día aprendí
Que el camino por la vida con el dolor en mi herida, caminé bajo el Sol
Sintiendo morir
Pero allá en el firmamento quedaba la última estrella que me puso a vivir
Ya no te daré para ti el cielo azul
Ya nunca tendrás el verde de aquel mar
Pintor que sabe su pincel manejar
El mismo cuadro nunca vuelve a pintar
Y ahora tu talento de señora insinúas otra jugada pero yo no aceptaré
Cómo voy a volver a jugar dama, después de haber aprendido a jugar el ajedrez
Con dolor aquí dentro de mi alma la vi entonces que lloraba y casi doblegué
Pero yo recuerdo que ella ganaba se reía de mi jugada y no lo olvidaré
Con tanto Sol, por qué tan ciego yo fui
Con tanto Sol que brillaba en mi verdad
Con tanto Sol, por qué tan ciego yo fui
Con tanto Sol que brillaba en mi verdad
Dicen que antes de morir todo malo por temor quiere confesarse
Por qué me pides perdón, tú sabes que no soy Dios, ya puedes marcharte
Con tanto amor vine a este mundo a sufrir
Con tanto amor vine a este mundo a llorar
Con tanto amor vine a este mundo a sufrir
Con tanto amor vine a este mundo a llorar
De Dame van het Schaakspel
Ik neem afstand van jou
De stilte is mijn woord, je kunt je wel voorstellen wat het hart voelt
Gisteren begreep ik
Dat jij alleen het pad ziet dat ik zelf heb gezet, ik was degene die de liefde bracht
Ik was degene die jouw hemel blauw maakte
Ik was degene die dat groen in jouw zee bracht
En jij kon zoveel dingen schilderen
Maar alleen de pijn wist je te tekenen
Want jij, talentvolle dame, als een meester die zijn leven in het schaakspel speelt
Terwijl ik, een leerling die net een dame is, je uitnodigde om te spelen en daarom speelde ik
Ik voelde aan het einde van het spel, zag de koning vallen en ik moest verliezen
Want zo zijn de dingen in het leven, wat het hoogst is, valt het hardst
Met zoveel zon, waarom was ik zo blind
Met zoveel zon die straalde in mijn waarheid
Met zoveel zon, waarom was ik zo blind
Met zoveel zon die straalde in mijn waarheid
En als ik moet sterven recht voor de zon, zal ik niet klagen
Ik leerde van mijn moed, ik vreesde de pijn nooit, ik ben geen lafaard
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te lijden
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te huilen
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te lijden
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te huilen
En zo leerde ik op een dag
Dat de weg door het leven met de pijn in mijn wond, ik onder de zon liep
Voelend dat ik stierf
Maar daar in de lucht bleef de laatste ster die me deed leven
Ik zal je de blauwe lucht niet meer geven
Je zult nooit meer het groen van die zee hebben
Schilder die zijn penseel weet te hanteren
Hetzelfde schilderij wordt nooit opnieuw geschilderd
En nu suggereer je als talentvolle dame een andere zet, maar ik zal niet accepteren
Hoe kan ik weer dame spelen, nadat ik heb geleerd om schaak te spelen
Met pijn hier binnen in mijn ziel zag ik haar toen huilen en ik buigde bijna
Maar ik herinner me dat zij won, ze lachte om mijn zet en dat zal ik niet vergeten
Met zoveel zon, waarom was ik zo blind
Met zoveel zon die straalde in mijn waarheid
Met zoveel zon, waarom was ik zo blind
Met zoveel zon die straalde in mijn waarheid
Ze zeggen dat voor je sterft, alles wat slecht is uit angst wil bekennen
Waarom vraag je me om vergiffenis, je weet dat ik geen God ben, je kunt nu gaan
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te lijden
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te huilen
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te lijden
Met zoveel liefde kwam ik deze wereld binnen om te huilen