Mil Versos de Olvido
Esta es la ultima cancion que voy a dedicarte
Ya me aburri de vivi buscando tu querer
Que me digan lo que dices tu por todas partes
Impidiendome y matandome con tu desden
Como si yo no valiera na
Como si me acabaras de ver
Y he tenio que entender al final
Que en verdad me equivoque
Asi es la vida, me utilizaste
Por conveniencia mis esperanzas alimentaste
Cuando lograste tus objetivos tu me safaste
Y asi de chevere olimpicamente chao y no mas
Galandria, te vas y tu eres mi vida
Te marchas, y aunque te voy a llorar
Pero alza tu vuelo
Yo vere si entiendo
Que muera mi nido
Si cuento, un cuento grosero
O escribo, mil versos de olvido
La luna pintaba tu sombra
Crei habia un apiedra blanca
No habia piedra blanca ni nada
Como tu la sombra era falsa
Dile a tu entrañable amiga que ya este tranquila
Talvez al comienzo yo debi ser radical
Te quise como jamas ame nunca en la vida
Pero tu el mucho cariño lo entendiste mal
Y aunque te quiera no soy capaz
De transingir con lo que no es
Que cada quien tiene su lugar
Nunca quisiste entender
Y asi es la vida, me utilizaste
Por conveniencia mis esperanzas alimentaste
Cuando lograste tus objetivos tu me mataste
Y asi de chevere olimpicamente chao y no mas
Galandria, te vas y tu eres mi vida
Te marchas, y aunque te voy a llorar
Pero alza tu vuelo
Yo vere si entiendo
Y busco un buen camino
Si atino, y salgo a mi pueblo
O haciendo, mil versos de olvido
Vi muy transparente tu sombra
Crei que habia una piedra blancas
No habia piedra blanca ni nada
Como tu la sombra era falsa
Duizend Verzen van Vergetelheid
Dit is het laatste lied dat ik aan jullie opdraag
Ik ben het al zat om te leven op zoek naar jouw liefde
Laat ze me overal vertellen wat je zegt
Mij tegenhouden en mij doden met jouw minachting
Alsof ik waardeloos ben
Alsof je mij net hebt gezien
En ik moest het uiteindelijk begrijpen
Dat ik echt fout zat
Dat is het leven, je hebt mij gebruikt
Voor het gemak voedde je mijn hoop
Toen je je doelen bereikte, redde je mij
En zo cool, Olympisch gezien, vaarwel en niets meer
Galandria, je gaat weg en je bent mijn leven
Je gaat weg, en ook al zal ik om je huilen
Maar neem de vlucht
Ik zal eens kijken of ik het begrijp
Laat mijn nest sterven
Als ik een verhaal vertel, is het een grof verhaal
Of ik schrijf, duizend verzen van vergetelheid
De maan schilderde jouw schaduw
Ik dacht dat er een witte steen was
Er was geen witte steen of iets dergelijks
Alsof je schaduw vals was
Zeg tegen je lieve vriend dat hij nu rustig moet worden
Misschien had ik in het begin radicaal moeten zijn
Ik hield van je zoals ik nog nooit eerder in mijn leven had gedaan
Maar je hebt de grote genegenheid verkeerd begrepen
En zelfs al hou ik van je, dan ben ik daar niet toe in staat
Van compromissen sluiten met wat niet is
Dat iedereen zijn plaats heeft
Je wilde het nooit begrijpen
En dat is het leven, je hebt mij gebruikt
Voor het gemak voedde je mijn hoop
Toen je je doelen bereikte, heb je me vermoord
En zo cool, Olympisch gezien, vaarwel en niets meer
Galandria, je gaat weg en je bent mijn leven
Je gaat weg, en ook al zal ik om je huilen
Maar neem de vlucht
Ik zal eens kijken of ik het begrijp
En ik zoek een goed pad
Als ik het goed raad, ga ik naar mijn stad
Of duizend verzen van vergetelheid maken
Ik zag je schaduw heel transparant
Ik dacht dat er een witte steen was
Er was geen witte steen of iets dergelijks
Alsof je schaduw vals was