Esa Mujer
Me miras de frente y me dices:
¿Por qué estoy tan raro? (¿Por qué estoy tan raro?)
Preguntas por mi indiferencia
¿Por qué estoy así?
Me pides que sea muy sincero, que nada te oculte
Ella comprenderá
Y si le pido que se vaya
Ella se irá
Ella comprenderá
Y si le pido que se vaya
Ella se irá
No puedo seguirte engañando
No puedo mentirte, no te haré más daño
Tienes que saber por qué estoy extraño
Tú no eres culpable, lo siento, mujer
Hay la quiero y la amo, y nunca la he olvidado
Y por más que lo intento, no lo puedo hacer
Mi condena es por dentro, mi sombra, mis sueños
El llanto que brota en un amanecer
Esa mujer
Persigue el momento en que mejor me va
He tratado de huir y, aunque lejos estoy
Alguien me recuerda lo linda que está
¡Ven, por favor!
Entiende este hombre que muere por fe
Dame un poco tiempo que yo romperé
Lo que me recuerde ese viejo querer
¡Los Buitres!
No me dejes solo en el camino
No puedo seguirte engañando
No puedo mentirte, no te haré más daño
Tienes que saber por qué estoy extraño
Tú no eres culpable, lo siento, mujer
Hay la quiero y la amo, y nunca la he olvidado
Y por más que lo intento, no lo puedo hacer
Mi condena es por dentro, mi sombra, mis sueños
El llanto que brota en un amanecer
Esa mujer
Persigue el momento en que mejor me va
He tratado de huir, y aunque lejos estoy
Alguien me recuerda lo linda que está
¡Ven, por favor!
Entiende este hombre que muere por fe
Dame un poco tiempo que yo romperé
Lo que me recuerde ese viejo querer
Die Vrouw
Je kijkt me recht aan en zegt:
Waarom ben ik zo raar? (Waarom ben ik zo raar?)
Je vraagt naar mijn onverschilligheid
Waarom ben ik zo?
Je vraagt me om heel eerlijk te zijn, dat ik je niets verberg
Zij zal het begrijpen
En als ik vraag of ze weg moet gaan
Zal ze gaan
Zij zal het begrijpen
En als ik vraag of ze weg moet gaan
Zal ze gaan
Ik kan je niet langer bedriegen
Ik kan je niet liegen, ik wil je geen pijn doen
Je moet weten waarom ik zo vreemd ben
Jij bent niet schuldig, het spijt me, vrouw
Ja, ik hou van haar en ik heb haar nooit vergeten
En hoe hard ik ook probeer, ik kan het niet
Mijn straf is van binnen, mijn schaduw, mijn dromen
De tranen die opkomen bij zonsopgang
Die vrouw
Jaagt het moment na waarop het het beste met me gaat
Ik heb geprobeerd te vluchten en, hoewel ik ver weg ben
Herinnert iemand me eraan hoe mooi ze is
Kom, alsjeblieft!
Begrijp deze man die sterft van verlangen
Geef me wat tijd, dan zal ik breken
Wat me herinnert aan die oude liefde
De Gieren!
Laat me niet alleen op de weg
Ik kan je niet langer bedriegen
Ik kan je niet liegen, ik wil je geen pijn doen
Je moet weten waarom ik zo vreemd ben
Jij bent niet schuldig, het spijt me, vrouw
Ja, ik hou van haar en ik heb haar nooit vergeten
En hoe hard ik ook probeer, ik kan het niet
Mijn straf is van binnen, mijn schaduw, mijn dromen
De tranen die opkomen bij zonsopgang
Die vrouw
Jaagt het moment na waarop het het beste met me gaat
Ik heb geprobeerd te vluchten, en hoewel ik ver weg ben
Herinnert iemand me eraan hoe mooi ze is
Kom, alsjeblieft!
Begrijp deze man die sterft van verlangen
Geef me wat tijd, dan zal ik breken
Wat me herinnert aan die oude liefde