El Necio
Para no hacer de ícono pedazos
Para salvarme entre únicos e impares
Para cederme un lugar en su parnaso
Para darme un rinconcito en sus altares
Me vienen a convidar a arrepentirme
Me vienen a convidar a que no pierda
Me vienen a convidar a indefinirme
Me vienen a convidar a tanta mierda
Yo no sé lo que es el destino
Caminando fui lo que fui
Allá Dios, que será divino
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Dicen que me arrastrarán por sobre rocas
Cuando la revolución se venga abajo
Que machacaran mis manos y boca
Que me arrancaran los ojos y el badajo
Será que la necedad parió conmigo
La necedad de lo que hoy resulta necio
La necedad de asumir al enemigo
La necedad de vivir sin tener precio
Yo no sé lo que es el destino
Caminando fui lo que fui
Allá Dios, que será divino
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
De Stubbornheid
Om geen icoon in stukken te maken
Om me te redden tussen unieke en oneven
Om me een plek te geven in zijn Parnassus
Om me een hoekje te geven op zijn altaren
Ze komen me uitnodigen om me te bekeren
Ze komen me uitnodigen om niet te verliezen
Ze komen me uitnodigen om me niet te definiëren
Ze komen me uitnodigen voor zoveel onzin
Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven God, wat zal er goddelijk zijn
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde
Ze zeggen dat ze me over rotsen zullen slepen
Wanneer de revolutie ten onder gaat
Dat ze mijn handen en mond zullen verpletteren
Dat ze mijn ogen en klokkenspel zullen uitrukken
Zou het kunnen dat de koppigheid met mij geboren is
De koppigheid van wat nu dom blijkt
De koppigheid om de vijand te aanvaarden
De koppigheid om te leven zonder prijs
Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven God, wat zal er goddelijk zijn
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde
Ik sterf zoals ik leefde