El Paraná En Una Zamba
Brazo de la Luna que, bajo el Sol
El cielo y el agua rejuntará
Hijo de las cumbres y de las selvas
Que extenso y dulce recibe el mar
Sangra en tus riberas el ceibo en flor
Y la pampa verde llega a beber
En tu cuerpo lacio, donde el verano
Despeña toros de barro y miel
Mojan las guitarras tu corazón
Que por los trigales ondulará
Traen desde el Norte frutal la zamba
Y a tus orillas la dejarán
Para que su voz, enamorada de la luz carnal
Arome tus mujeres, Paraná
En campos de lino recobrarás
El cielo que buscas en la extensión
Padre de las frutas y las maderas
Florece en deltas tu corazón
Verde en el origen recorrerás
Turbio de trabajo la noche azul
Y desde la Luna, como un camino
Vendrá tu brillo quebrando luz
De Paraná in een Zamba
Arm van de Maan die, onder de Zon
De lucht en het water zal samenbrengen
Zoon van de toppen en de bossen
Die wijd en zoet de zee ontvangt
Bloem van de ceibo bloedt aan je oevers
En de groene pampa komt drinken
In je slappe lichaam, waar de zomer
Stieren van klei en honing laat vallen
De gitaren doordrenken je hart
Dat door de tarwevelden zal golven
Brengt vanuit het Noorden vruchtbare zamba
En zal het aan je oevers achterlaten
Zodat zijn stem, verliefd op het vlees van het licht
De geur van je vrouwen, Paraná
In vlasvelden zul je terugvinden
De lucht die je zoekt in de uitgestrektheid
Vader van de vruchten en het hout
Bloeit in delta's je hart
Groen in de oorsprong zul je doorkruisen
Troebel van arbeid de blauwe nacht
En vanaf de Maan, als een pad
Zal je glans komen die het licht breekt
Escrita por: Jaime Davalos