Zamba Del Grillo
Primera
A los cerros tucumanos
Me llevaron los caminos
Y me trajeron de vuelta
Sentires que nunca se harán olvido
Un grillo feliz llenaba
Su canto de azul y enero
Y al regresar a los llanos
Yo le iba diciendo mi adiós al cerro
Como ese grillo del campo
Que solitario cantaba
Así perdida en la noche
También era un grillo, viday mi zamba
Así perdida en la noche se va mi zamba, palomita
Segunda
A los cerros tucumanos
He vuelto en un triste invierno
Tan solo el monte y el río
Envuelto en mis penas pasar me vieron
La Luna alumbraba el canto
El grillo junto al camino
Y yo con sombra en el alma
Pensaba en la ausencia del bien perdido
Como ese grillo del campo
Que solitario cantaba
Así perdida en la noche
También era un grillo, viday mi zamba
Así perdida en la noche se va mi zamba, palomita
Zamba van de Krekel
Eerste
Naar de heuvels van Tucumán
Hebben de wegen me gebracht
En ze brachten me weer terug
Gevoelens die nooit vergeten zullen worden
Een blije krekel vulde
Zijn gezang met blauw en januari
En bij mijn terugkeer naar de vlaktes
Zei ik mijn afscheid tegen de heuvel
Zoals die krekel op het veld
Die eenzaam zong
Zo verloren in de nacht
Was ik ook een krekel, oh mijn zamba
Zo verloren in de nacht gaat mijn zamba, duifje
Tweede
Naar de heuvels van Tucumán
Ben ik teruggekeerd in een treurig winter
Alleen de bergen en de rivier
Zagen me voorbijgaan, omhuld in mijn verdriet
De maan verlichtte het gezang
De krekel langs de weg
En ik met schaduw in mijn ziel
Dacht aan de afwezigheid van het verloren goed
Zoals die krekel op het veld
Die eenzaam zong
Zo verloren in de nacht
Was ik ook een krekel, oh mijn zamba
Zo verloren in de nacht gaat mijn zamba, duifje