395px

Dat Jij Het Bent

Los Chalchaleros

Que Seas Vos

Cuando ya no me alumbre
El candil arisco de mi corazón
Volvéte a mi tierra
Lleváte mis coplas y cantálas vos

Que mis cerros sepan
Como lo he sentido casi con dolor
Sembrando mi canto
Allá en la quebrada decíselo vos

Que toda la Puna vibre con el eco
De cada canción
Que alguien las entone de pie
Y cara al cielo pero que seas vos

Quiero darle al viento un poncho
De notas con flecos de Sol
Que envuelto en mi zamba
Las silbe y las baile pedíselo vos

Si te pone triste piensa
Que en la noche embrujada
Estoy yo que si se ha perdido
Mi canto en la sombra perdurará en vos

Dat Jij Het Bent

Wanneer het ongrijpbare
Licht van mijn hart niet meer straalt
Kom terug naar mijn land
Neem mijn liederen mee en zing ze zelf

Laat mijn bergen weten
Hoe ik het bijna met pijn heb gevoeld
Zaai mijn zang
Daar in de kloof, vertel het zelf

Laat heel de Puna trillen met de echo
Van elk lied
Dat iemand staande zingt
En met het gezicht naar de lucht, maar dat jij het bent

Ik wil de wind een poncho geven
Van noten met franjes van de zon
Verpakt in mijn zamba
Fluit en dans ze, vraag het zelf

Als het je verdrietig maakt, denk dan
Dat in de betoverde nacht
Ik er ben, dat als mijn zang verloren is
Het in de schaduw bij jou zal blijven bestaan

Escrita por: Marta Mendicute