A dos amigos
Vivimos la nostalgia de la vida
Sufrimos el castigo del destino
Con lo bonito y corta
Que es la vida
Debiéramos de ser mejor amigos
No sé cómo ni cuándo sucedió
Eran tan buenos nobles y sencillos
Pero el señor la muerte les mando
Dejando para siempre ese camino
Yo le dije farruquito mio ven con papa
El me dijo papa no que yo me voy con reque
Que en la curva mala de la carretera nueva
Los dos encontraron para siempre alli la muerte
Llora que tiene una pena
Llora que tiene una pena
La pobre de esta familia
Siempre vivirá con ella
Llora que tiene una pena
Llora que tiene una pena
La pobre de esta familia
Siempre vivirá con ella
Dejaron este mundo para siempre
Los que los conocían yo los vi llorar
Pues pude presenciarlo y fue en sevilla
Una tarde maligna y mal lográ
Tu padre vuelve a casa y no lo encuentra
Y mira como un loco tu retrato
Pasan los días sin hablar con nadie
Diciéndole al señor te lo has llevao
Yo le dije farruquito mio ven con papa
El me dijo papa no que yo me voy con reque
Que en la curva mala de la carretera nueva
Los dos encontraron para siempre alli la muerte
Llora que tiene una pena
Llora que tiene una pena
La pobre de esta familia
Siempre vivirá con ella
Llora que tiene una pena
Llora que tiene una pena
La pobre de esta familia
Siempre vivirá con ella
Voor twee vrienden
We leven in de nostalgie van het leven
Lijden onder het oordeel van het lot
Met hoe mooi en kort
Het leven is
Zouden we betere vrienden moeten zijn
Ik weet niet hoe of wanneer het gebeurde
Ze waren zo goed, nobel en eenvoudig
Maar de heer de dood stuurde hen weg
En liet voor altijd dat pad achter
Ik zei tegen mijn vriend, kom bij papa
Hij zei, papa nee, ik ga met Reque
Want in de slechte bocht van de nieuwe weg
Vonden ze daar voor altijd de dood
Huil maar, je hebt verdriet
Huil maar, je hebt verdriet
De arme van deze familie
Zal altijd met haar leven
Huil maar, je hebt verdriet
Huil maar, je hebt verdriet
De arme van deze familie
Zal altijd met haar leven
Ze hebben deze wereld voor altijd verlaten
Diegenen die hen kenden, ik zag ze huilen
Want ik kon het zien en het was in Sevilla
Een slechte en ongelukkige middag
Je vader komt thuis en vindt hem niet
En kijkt als een gek naar je foto
De dagen verstrijken zonder met iemand te praten
Zeggend tegen de heer, je hebt hem meegenomen
Ik zei tegen mijn vriend, kom bij papa
Hij zei, papa nee, ik ga met Reque
Want in de slechte bocht van de nieuwe weg
Vonden ze daar voor altijd de dood
Huil maar, je hebt verdriet
Huil maar, je hebt verdriet
De arme van deze familie
Zal altijd met haar leven
Huil maar, je hebt verdriet
Huil maar, je hebt verdriet
De arme van deze familie
Zal altijd met haar leven