De Los Matorrales
Se nota el buen sabor en este aire azul
y el estilo de mis zapatos al caminar
buscando una extensión, un lugar para pisar
terreno donde enchufar el magnetofón.
Porque cositas imaginables quieren descender
del aire, este mundo es una lavadora dando
vueltas a todas horas, menos tú...
Que no te enteras, que la vida no es una carrera
yo vengo de los matorrales de una chavola
sin cristales donde los niños
no llevan disfraz ni traje.
Yo también me tropecé con los escombros
de la ciudad, pero quise coger el control
sin retroceder, y florezco un poco más
cada vez que voy a cantar, cojo carrerilla
y salto el badén.
Porque la vida es un detalle con más
secreto que el potaje,
hay gente con dinero que solo quieren
rascar el cielo, como tu...
Que no te enteras, que la vida no es una carrera
yo vengo de los matorrales de una chavola
sin cristales donde los niños
no llevan disfraz ni traje.
Si no juego otra partida, si me persiguen
si hay gravilla, yo me amarro los cordones
y empiezo a correr
Ojo pardo como el humo
cuando duermo me consumo
yo me tapo las orejas
y empiezo a volar lejos de ti.
Hoy rulando por mi ser
con las tuercas oxidas
he visto un aguila sin poder volar
y que más da si la tempestad
o si las ratas de la basura
que más da si tengo un perro en la luna.
Si esta música que suena
desde el fondo de mi cueva
espanta a los señores de corbata
y con millones como tu...
Que no te enteras, que la vida no es una carrera
yo vengo de los matorrales de una chavola
sin cristales donde los niños
no llevan disfraz ni traje.
De Los Matorrales
Je proeft de goede smaak in deze blauwe lucht
en de stijl van mijn schoenen als ik loop
op zoek naar een plek, een plek om te staan
grond waar ik de magnetofon kan aansluiten.
Want dingen die je je kunt voorstellen willen dalen
uit de lucht, deze wereld is een wasmachine die
de hele tijd draait, behalve jij...
Dat je het niet doorhebt, dat het leven geen race is
ik kom uit de bossen van een krottenwijk
zonder ramen waar de kinderen
geen kostuum of pak dragen.
Ik ben ook gestruikeld over het puin
van de stad, maar ik wilde de controle nemen
zonder terug te deinzen, en ik bloei een beetje meer
elke keer als ik ga zingen, neem ik een aanloop
en spring over de drempel.
Want het leven is een detail met meer
geheimen dan de stoofpot,
er zijn mensen met geld die alleen maar willen
het plafond aanraken, zoals jij...
Dat je het niet doorhebt, dat het leven geen race is
ik kom uit de bossen van een krottenwijk
zonder ramen waar de kinderen
geen kostuum of pak dragen.
Als ik geen andere ronde speel, als ze me achtervolgen
als er grind is, strik ik mijn veters
en begin ik te rennen.
Bruine ogen als rook
wanneer ik slaap verbrand ik weg
ik stop mijn oren dicht
en begin ver weg van jou te vliegen.
Vandaag rollend door mijn wezen
met de roestige bouten
heb ik een arend gezien die niet kan vliegen
en wat maakt het uit of de storm
of de ratten uit de vuilnis
wat maakt het uit als ik een hond op de maan heb.
Als deze muziek die klinkt
uit de diepte van mijn grot
de heren in stropdassen
met miljoenen zoals jij afschrikt...
Dat je het niet doorhebt, dat het leven geen race is
ik kom uit de bossen van een krottenwijk
zonder ramen waar de kinderen
geen kostuum of pak dragen.