Cicatrizando
Si eres tú,
el que pone rumbo fijo al sur,
el viajero que siempre busca la luz.
Un amigo que siente con el alma,
los placeres de la libertad.
Voy a hacer que te rías conmigo otra vez,
ya se me fue la resaca,
y hoy me siento bien,
porque llevo de lunares la corbata,
y eso es mucho para mi.
Despierta y ríe,
que ya se fue la luna,
salen las nubes,
yo tengo un tío que se las fuma.
Viejas heridas que el tiempo las cura,
cicatrizando voy por las aceras de la locura.
Ya me curé,
estoy recién salido del taller,
llevo un traje nuevo,
acabo de nacer,
se me iluminan hasta los dientes,
uoh oh oh oh oh
Rápido,
y mira como pasan los minutos a tu alrededor,
sentando en un sofá no ves crecer la flor.
La vida puede ser un ave de oro,
que se escapa sin volver.
Despierta y ríe,
que ya se fue la luna,
salen las nubes,
yo tengo un tío que se las fuma.
Viejas heridas que el tiempo las cura,
cicatrizando voy por las aceras de la locura, por las aceras de la locura.
Con las piedras de tu bolsillo,
yo te voy a hacer un castillo,
lleno de canutos de colores,
pa'que vivas conmigo.
Despierta y ríe,
que ya se fue la luna,
salen las nubes,
yo tengo un tío que se las fuma.
Viejas heridas que el tiempo las cura,
cicatrizando voy por las aceras de la locura.
Y sigue tocando el tambor...
sigue,sigue, sigue,siguelo...
Sigue tocando el tambor...
Sigue tocando el tambor...
Cicatriserend
Als jij het bent,
die koers zet naar het zuiden,
de reiziger die altijd het licht zoekt.
Een vriend die met zijn ziel voelt,
de geneugten van de vrijheid.
Ik ga ervoor zorgen dat je weer met me lacht,
ik ben van de kater af,
en vandaag voel ik me goed,
want ik draag een gestippelde stropdas,
en dat is veel voor mij.
Word wakker en lach,
want de maan is al weg,
de wolken komen,
ik heb een oom die ze rookt.
Oude wonden die de tijd geneest,
cicatriserend loop ik over de stoepen van de gekte.
Ik ben al genezen,
net uit de werkplaats gekomen,
ik draag een nieuw pak,
ik ben net geboren,
zelfs mijn tanden stralen,
uoh oh oh oh oh
Snel,
en kijk hoe de minuten om je heen voorbij vliegen,
zittend op een bank zie je de bloem niet groeien.
Het leven kan een gouden vogel zijn,
die wegvliegt zonder terug te keren.
Word wakker en lach,
want de maan is al weg,
de wolken komen,
ik heb een oom die ze rookt.
Oude wonden die de tijd geneest,
cicatriserend loop ik over de stoepen van de gekte, over de stoepen van de gekte.
Met de stenen uit je zak,
maak ik een kasteel voor je,
vol met gekleurde jointjes,
zodat je bij me kunt wonen.
Word wakker en lach,
want de maan is al weg,
de wolken komen,
ik heb een oom die ze rookt.
Oude wonden die de tijd geneest,
cicatriserend loop ik over de stoepen van de gekte.
En blijf de trommel slaan...
blijf, blijf, blijf, blijf doorgaan...
Blijf de trommel slaan...
Blijf de trommel slaan...