Después de Tantos Años
Ingris y Sirrey Castellanos
El orgullo de Carmen Rivera
Al fin, en una tarde gris
Te vuelvo a ver después de tantos años
Perdido en el recuerdo
Y fue una casualidad
Volvernos a encontrar por esas calles
Testigos de aquel tiempo
La lluvia de la tarde
Perdida en el silencio
Nos encontró a los dos llorando
Y quise, al ver tus ojos
Leer lo que en tu alma
Dejaron al pasar los años
No pude hacer más nada
Tu vida no es la misma
Porque tuvo que haber olvido
Porque tantas distancias
En donde no hay distancias
Si hoy te puedo tener conmigo
No podré agradecerle a la vida
Porque un día pudiera encontrarte
Porque cuando intenté darte un beso
Me dijiste que no y te alejaste
Porque cuando intenté darte un beso
Me dijiste que no y te alejaste
Fernando González y Juan Manuel Martínez
Estos son los mejores tiempos
En mi tierra Edemir Romero
Y Domingo Hernández en Bogotá
Tu amor en ese tiempo fue
Luz de un atardecer, flor de mi vida
Y no podre olvidarlo
Ya sé que aunque te supe amar
Pecaba por buscar otros amores
Y te deje llorando
Hoy que vuelvo a encontrarte
Quisiera confesarte
Que con el alma te buscaba
Sé que en mi pensamiento
Están esos recuerdos
Fieles de lo que tanto amaba
Te juro que quisiera
Que tú me perdonaras
Para así comenzar de nuevo
Pero hay otros caminos en tu vida y mi vida
Y sé que no puedes ni puedo
Hoy me duele escucharte esa historia
Qué otro amor ha llegado a tu vida
Solo puedo decirte hasta luego
Y alejarme con tu despedida
Solo puedo decirte hasta luego
Y alejarme con tu despedida
Astrid Velázquez y Natalie en la bella Villa
José Nelson Gnecco y la linda Valeria
Na Al Die Jaren
Ingris en Sirrey Castellanos
De trots van Carmen Rivera
Eindelijk, op een grijze middag
Zie ik je weer na al die jaren
Verloren in de herinnering
En het was een toevalligheid
Om elkaar weer te ontmoeten op die straten
Getuigen van die tijd
De regen van de middag
Verloren in de stilte
Vond ons beiden huilend
En ik wilde, toen ik je ogen zag
Lezen wat in je ziel
Was achtergelaten door de jaren heen
Ik kon niets meer doen
Je leven is niet meer hetzelfde
Omdat er vergeten moest worden
Omdat er zoveel afstanden zijn
Waar geen afstanden zijn
Als ik je vandaag bij me kan hebben
Ik kan het leven niet genoeg bedanken
Omdat ik je op een dag mocht ontmoeten
Omdat toen ik je een kus wilde geven
Je zei nee en je liep weg
Omdat toen ik je een kus wilde geven
Je zei nee en je liep weg
Fernando González en Juan Manuel Martínez
Dit zijn de beste tijden
In mijn land Edemir Romero
En Domingo Hernández in Bogotá
Jouw liefde in die tijd was
Licht van een zonsondergang, bloem van mijn leven
En ik kan het niet vergeten
Ik weet dat hoewel ik je heb leren houden
Ik zondigde door naar andere liefdes te zoeken
En je liet huilend achter
Vandaag dat ik je weer ontmoet
Zou ik je willen bekennen
Dat ik je met mijn ziel zocht
Ik weet dat in mijn gedachten
Die herinneringen zijn
Trouw aan wat ik zo liefhad
Ik zweer je dat ik zou willen
Dat je me vergaf
Om zo opnieuw te beginnen
Maar er zijn andere wegen in jouw leven en mijn leven
En ik weet dat jij niet kunt en ik niet kan
Vandaag doet het pijn om je dat verhaal te horen
Wat een andere liefde is gekomen in je leven
Ik kan alleen maar zeggen tot ziens
En me verwijderen met jouw afscheid
Ik kan alleen maar zeggen tot ziens
En me verwijderen met jouw afscheid
Astrid Velázquez en Natalie in de mooie Villa
José Nelson Gnecco en de mooie Valeria