Rodolfo El Reno
Era Rodolfo un reno, que tenía la nariz
Roja como un tomate y de brillo singular
Todos sus compañeros se reían sin parar
Y nuestro buen amigo, no paraba de llorar
Pero Navidad llegó y Santa Claus bajó
Y a Rodolfo lo eligió por su singular nariz
Tirando del trineo, fue Rodolfo sensación
Y desde aquel momento, toda burla se acabó
Era Rodolfo un reno, que tenía la nariz
Roja como un tomate y de brillo singular
Todos sus compañeros se reían sin parar
Y nuestro buen amigo, no paraba de llorar
Pero Navidad llegó y Santa Claus bajó
Y a Rodolfo lo eligió por su singular nariz
Tirando del trineo, fue Rodolfo sensación
Y desde aquel momento, toda burla se acabó
Pero Navidad llegó y Santa Claus bajó
Y a Rodolfo lo eligió por su singular nariz
Tirando del trineo, fue Rodolfo sensación
Y desde aquel momento, toda burla se acabó
Toda burla se acabó
Toda burla se acabó
Rodolfo De Rendier
Er was eens Rodolfo, een rendier met een neus
Rood als een tomaat en met een bijzondere glans
Al zijn vrienden lachten, zonder te stoppen
En onze goede vriend, die bleef maar huilen
Maar Kerstmis kwam en de Kerstman daalde neer
En hij koos Rodolfo om zijn bijzondere neus
Trekend aan de slee, was Rodolfo een sensatie
En vanaf dat moment, was de spot voorbij
Er was eens Rodolfo, een rendier met een neus
Rood als een tomaat en met een bijzondere glans
Al zijn vrienden lachten, zonder te stoppen
En onze goede vriend, die bleef maar huilen
Maar Kerstmis kwam en de Kerstman daalde neer
En hij koos Rodolfo om zijn bijzondere neus
Trekend aan de slee, was Rodolfo een sensatie
En vanaf dat moment, was de spot voorbij
Maar Kerstmis kwam en de Kerstman daalde neer
En hij koos Rodolfo om zijn bijzondere neus
Trekend aan de slee, was Rodolfo een sensatie
En vanaf dat moment, was de spot voorbij
De spot was voorbij
De spot was voorbij