395px

Manuel Santillán, De Leeuw

Los Fabulosos Cadillacs

Manuel Santillán, El León

El león está escondido en el callejón
Y sabe bien lo que le va a pasar
Entonces saca su revolver
Y va a disparar

La policía lo rodea sin tregua
Lo buscan por ajuste de cuentas
Y es el sargento que sin vacilar
Abre fuego y le da

Lo curioso es que antes de morir
El León Santillán pronunció palabras
Ante los oficiales
Que desconcertados miraban

Y les dijo

Queridos enemigos de siempre
Dejo este mundo de dolor
Nunca se olviden
Que el llanto de la gente va hacia el mar

Van al mar
Van al mar
Llanto y dolor sufrimiento de un pueblo
Se ahoga y se hunde en el mar

Lo dijo el León
Lo dijo el León
Lo dijo el León
Lo dijo el León

Los oficiales que vieron morir a Santillán
Abandonaron la institución
Nunca más se supo de ellos
Del caso no se habló más

Sin embargo, por el viejo San Telmo
En un sucio bodegón dicen que un borracho
Murmuró llorando
Las palabras que eran del león

Van al mar
Van al mar
Llanto, Dolor sufrimiento
De un pueblo se ahoga en el mar

Lo dijo el león

Manuel Santillán, De Leeuw

De leeuw verstopt zich in de steeg
En weet goed wat hem te wachten staat
Dan pakt hij zijn revolver
En gaat hij schieten

De politie omsingelt hem zonder genade
Ze zoeken hem voor een afrekening
En het is de sergeant die zonder aarzelen
Vuur opent en hem raakt

Het vreemde is dat voor hij sterft
De Leeuw Santillán woorden sprak
Tegenover de agenten
Die verbijsterd keken

En hij zei

Beste vijanden van altijd
Ik verlaat deze wereld van pijn
Vergeet nooit
Dat het gehuil van de mensen naar de zee gaat

Gaat naar de zee
Gaat naar de zee
Gehuil en pijn, het lijden van een volk
Verdrinkt en zinkt in de zee

Dat zei de leeuw
Dat zei de leeuw
Dat zei de leeuw
Dat zei de leeuw

De agenten die Santillán zagen sterven
Verlieten de instelling
Nooit meer iets van hen gehoord
Over de zaak werd niet meer gesproken

Toch, in het oude San Telmo
In een vieze kroeg zeggen ze dat een dronkaard
Huilend mompelde
De woorden die van de leeuw waren

Gaat naar de zee
Gaat naar de zee
Gehuil, pijn, lijden
Van een volk verdrinkt in de zee

Dat zei de leeuw

Escrita por: Flavio Oscar Cianciarulo