Manuel Santillán, El León (Tumbao Salsa)
El leon esta escondido en el callejon
Sabe bien lo que le va a pasar
Entonces saca su revolver y va a disparar
La policia lo rodea sin tregua
Lo buscan por ajuste de cuentas
Y ese sargento que sin vacilar
Abre fuego y le da
Lo curioso es que antes de morir
El leon santillan pronuncio palabras
Ante los oficiales que desconcertados miraban
Y les dijo
Queridos enemigos de siempre
Dejo este mundo de dolor
Nunca se olviden
Que ya toda la gente va hacia el mar
Van al mar, van al mar
Llanto, dolor, sufrimiento
De un pueblo se ahoga y se unde en el mar
Van al mar, van al mar
Llanto, dolor, sufrimiento
De un pueblo se ahoga y se unde en el mar
Lo dijo el leon, manuel santillan
Lo dijo el leon, viejo peleador de san telmo
Lo dijo el leon, manuel santillan el leon
Lo dijo el leon
Los oficiales que vieron morir a santillan
Abandonaron la institución
Nunca más se supo de ellos
Del caso no se hablo más
Sin embargo por el viejo san telmo
En un sucio bodegón
Dicen que un borracho
Murmuro llorando las palabras que eran del leon
Y cuales eran, manuel
Van al mar, van al mar
Llanto, dolor, sufrimiento
De un pueblo se ahoga en el mar
Manuel Santillán, De Leeuw (Tumbao Salsa)
De leeuw verstopt zich in de steeg
Weet goed wat hem te wachten staat
Dan pakt hij zijn revolver en gaat schieten
De politie omsingelt hem zonder genade
Ze zoeken hem voor afrekening
En die sergeant die zonder aarzelen
Vuur opent en hem raakt
Het vreemde is dat voor hij sterft
De leeuw Santillan woorden sprak
Voor de agenten die verward keken
En hij zei
Beste vijanden van altijd
Ik verlaat deze wereld van pijn
Vergeet nooit
Dat al het volk naar de zee gaat
Gaan naar de zee, gaan naar de zee
Huil, pijn, lijden
Van een volk dat verdrinkt en zinkt in de zee
Gaan naar de zee, gaan naar de zee
Huil, pijn, lijden
Van een volk dat verdrinkt en zinkt in de zee
De leeuw zei het, Manuel Santillan
De leeuw zei het, oude vechter van San Telmo
De leeuw zei het, Manuel Santillan de leeuw
De leeuw zei het
De agenten die Santillan zagen sterven
Verlieten de instelling
Nooit meer iets van hen gehoord
Over de zaak werd niet meer gesproken
Toch in het oude San Telmo
In een vieze kroeg
Zeggen ze dat een dronkaard
Huilend de woorden murmureerde die van de leeuw waren
En wat waren die, Manuel
Gaan naar de zee, gaan naar de zee
Huil, pijn, lijden
Van een volk dat verdrinkt in de zee