Zamba del Pañuelo
Si miras los largos caminos
Por donde mi triste huella se fue
Verás que manchó sus flores
Con sangre viva mi padecer
Si escuchas mi dulce guitarra
En ella dormida te soñarás
Tu sombra será un pañuelo
Sobre la zamba que ya se va
Si andando, andando, niña
Un día mis ojos te ven pasar
El llanto que voy llorando
En los senderos florecerá
Mi voz y la tuya, perdidas
Se van al olvido para el ayer
Mi pena, como un pañuelo
Llora en la zamba su atardecer
Mi pena y tu lento recuerdo
Porque no me quieres se quieren ya
Mi pena le da sus penas
Y tu recuerdo su soledad
Zamba van het Sjaaltje
Als je naar de lange wegen kijkt
Waarlangs mijn treurige voetsporen zijn gegaan
Zul je zien dat ze de bloemen bevlekt
Met levend bloed van mijn lijden
Als je mijn zoete gitaar hoort
Zal je in haar dromen over mij
Je schaduw zal een sjaaltje zijn
Over de zamba die al vertrekt
Als je, als je loopt, meisje
Op een dag mijn ogen je zien passeren
Zal de tranen die ik huil
In de paden tot bloei komen
Mijn stem en de jouwe, verloren
Vergaan in de vergetelheid van gisteren
Mijn verdriet, als een sjaaltje
Huilt in de zamba zijn avond
Mijn verdriet en jouw trage herinnering
Omdat je me niet wilt, willen ze al
Mijn verdriet geeft zijn verdriet
En jouw herinnering zijn eenzaamheid