Pampa de Los Guanacos
En pampa de los huanacos
Yo vine dejando una flor.
Amores que se separan
Padecen martirio y dolor.
En pampa de los huanacos
Yo vine dejando una ilusión.
Dejé sentidas vidalas
Que andando por ahí aprendí.
Entonces quedaron listas
Y grabadas dentro de mí.
Noches de cristal y plata
Muy triste me vieron ir de allí.
En coplas amanecidas, viditay,
Te dí mi cantar.
Y el bombo que retumbaba
Por medio de aquel quebrachal
Se pierde en la distancia
Y hoy solo me da por recordar.
Doradas vainas de enero
De nuevo las quiero gustar,
Añapita para aloja
Que alegre ayudaba a pisar
Son como besos en mi alma
Ya nadie me los puede quitar.
Amorcitos que se quedan
Para una mejor ocación
También les dejé mi caja
Santuario de mi corazón
Para que entonen vidalas
Y yo vuelva con nueva ilusión.
Tengo una espina en el pecho
Que es dura como del cardón.
Dicen que al hacerce carne
Se adentra para el corazón
Pueda que tal vez me encone
La herida de mi antigüa pasión.
En pampa de los huanacos
Yo vine dejando una flor.
Amores que se separan
Padecen martirio y dolor.
En pampa de los huanacos
Yo vine dejando una ilusión.
Doradas vainas de enero
De nuevo las quiero gustar,
Añapita para aloja
Que alegre ayudaba a pisar
Son como besos en mi alma
Ya nadie me los puede quitar.
Pampa van de Guanacos
In de pampa van de guanacos
Laat ik een bloem achter.
Liefdes die uit elkaar gaan
Lijden marteling en pijn.
In de pampa van de guanacos
Laat ik een illusie achter.
Ik liet gevoelige vidalas achter
Die ik onderweg leerde.
Toen waren ze klaar
En gegrift in mij.
Nachten van kristal en zilver
Zagen me daar verdrietig weggaan.
In de ochtendcouplets, viditay,
Gaf ik je mijn zang.
En de bom die weerklonk
Tussen die doornstruiken
Verliest zich in de verte
En nu denk ik alleen maar terug.
Gouden peulen van januari
Wil ik opnieuw proeven,
Añapita voor aloja
Die vrolijk hielp om te stappen.
Ze zijn als kussen in mijn ziel
Die niemand me kan afnemen.
Liefjes die blijven hangen
Voor een betere gelegenheid.
Ik liet ook mijn doos achter
Heiligdom van mijn hart
Zodat ze vidalas kunnen zingen
En ik terugkom met nieuwe hoop.
Ik heb een doorn in mijn borst
Die hard is als een cactus.
Ze zeggen dat als het vlees wordt
Het zich in het hart nestelt.
Misschien zal het me ooit raken
De wond van mijn oude passie.
In de pampa van de guanacos
Laat ik een bloem achter.
Liefdes die uit elkaar gaan
Lijden marteling en pijn.
In de pampa van de guanacos
Laat ik een illusie achter.
Gouden peulen van januari
Wil ik opnieuw proeven,
Añapita voor aloja
Die vrolijk hielp om te stappen.
Ze zijn als kussen in mijn ziel
Die niemand me kan afnemen.