Nathalie
La Plaza Roja desierta
Delante de mí Nathalie
Tenía un lindo nombre mi guía Nathalie
La Plaza Roja muy blanca
La nieve formaba un tapiz
Y yo seguía aquel frío domingo a Nathalie
Hablaba un francés muy sobre
De la revolución de octubre
Y yo pensaba ya
Que de la tumba de Lenin
Iríamos al Café Puskin
A tomar un chocolate
La Plaza Roja desierta
Le tomé un brazo y sonrió
Rubio era el cabello de mi guía Nathalie Nathalie
En su pieza de la universidad
Un grupo de estudiantes
La esperaba impaciente
Reímos mucho conversamos
Querían saberlo todo
Nathalie traducía
Moscú los llanos de Ucrania y Les Champs Elysées o
De todo se habló después cantamos
Luego ellos muy alegres
Abrieron botellas de champagne de Francia y después bailamos
Y cuando todos ya se fueron
Estuvo la fiesta en silencio
Quedé yo solo con mi guía Nathalie
Ya no hubo más preguntas
Sobre la revolución de octubre
Ya no estábamos allí
Se acabó la tumba de Lenin
El chocolate del Café Pushkin
Todo lejos quedó
Que vacía se quedó mi vida
Más sé que un día en París
Seré yo quien servirá de guía Nathalie
Nathalie
Nathalie
Het Rode Plein is leeg
Voor mij staat Nathalie
Ze had een mooie naam, mijn gids Nathalie
Het Rode Plein zo wit
De sneeuw vormde een tapijt
En ik volgde die koude zondag Nathalie
Ze sprak een chique Frans
Over de oktoberrevolutie
En ik dacht al
Dat we van het graf van Lenin
Zouden gaan naar Café Poesjkin
Voor een warme chocolademelk
Het Rode Plein is leeg
Ik nam haar bij de arm en ze glimlachte
Blond was het haar van mijn gids Nathalie Nathalie
In haar kamer op de universiteit
Wachtte een groep studenten
Ongeduldig op haar
We lachten veel, we praatten
Ze wilden alles weten
Nathalie vertaalde
Moskou, de vlaktes van Oekraïne en de Champs-Élysées of
Over van alles werd gesproken, daarna zongen we
Toen zij, heel blij
Openden flessen champagne uit Frankrijk en daarna dansten we
En toen iedereen al was gegaan
Was het feest in stilte
Bleef ik alleen met mijn gids Nathalie
Er waren geen vragen meer
Over de oktoberrevolutie
We waren daar niet meer
Het graf van Lenin was voorbij
De chocolademelk van Café Poesjkin
Alles was ver weg
Hoe leeg mijn leven werd
Maar ik weet dat op een dag in Parijs
Ik degene zal zijn die gids zal zijn Nathalie
Nathalie