Tacita de Plata
Entre cumbres y nieves estás luciendo debajo un cielo azul
Tacita de plata que el ande forjó y que el inca llamó jujuy, jujuy
Tacita de plata que el ande forjó y que el inca llamó jujuy, jujuy
La quena de algún viejo pastor triste suena por el airampal
Perfuman los churquis, florece el cardón y en el cerro es canción, un manantial
Perfuman los churquis, florece el cardón y en el cerro es canción, un manantial
Otra vez a soñar volveré para allí quebradas y valles mi voz llenará y los cerros dirán: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Charangos y quenas, con voz secular, en mi zamba dirán: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Una pena el viento se llevó por la puna, inmensa soledad
Lloró la montaña su eterno dolor y en el erke brotó este cantar
Lloró la montaña su eterno dolor y en el erke brotó este cantar
Canta el coya con mi misma voz rudo y bello sentir mineral
Agrestes bagualas, cien coplas de amor que en las piedras dejó el carnaval
Agrestes bagualas, cien coplas de amor que en las piedras dejó el carnaval
Otra vez a soñar volveré para allí quebradas y valles mi voz llenará y los cerros dirán: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Charangos y quenas, con voz secular, en mi zamba dirán: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Zilveren Bekertje
Tussen toppen en sneeuw schitter je onder een blauwe lucht
Zilveren bekertje dat de Andes heeft gevormd en dat de Inca Jujuy noemde, jujuy, jujuy
Zilveren bekertje dat de Andes heeft gevormd en dat de Inca Jujuy noemde, jujuy, jujuy
De quena van een oude, treurige herder klinkt door de lucht
De churquis geuren, de cardón bloeit en op de heuvel is het een lied, een bron
De churquis geuren, de cardón bloeit en op de heuvel is het een lied, een bron
Weer zal ik dromen, ik keer terug, voor daar zullen kloven en valleien mijn stem vullen en de heuvels zullen zeggen: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Charangos en quenas, met een wereldse stem, in mijn zamba zullen ze zeggen: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Een verdriet heeft de wind meegenomen door de puna, immense eenzaamheid
De berg huilde om zijn eeuwige pijn en in de erke ontsprong dit lied
De berg huilde om zijn eeuwige pijn en in de erke ontsprong dit lied
De coya zingt met mijn eigen stem, ruw en mooi, een mineraal gevoel
Ruwe bagualas, honderd liefdesliederen die het carnaval in de stenen heeft achtergelaten
Ruwe bagualas, honderd liefdesliederen die het carnaval in de stenen heeft achtergelaten
Weer zal ik dromen, ik keer terug, voor daar zullen kloven en valleien mijn stem vullen en de heuvels zullen zeggen: ¡Jujuy! ¡Jujuy!
Charangos en quenas, met een wereldse stem, in mijn zamba zullen ze zeggen: ¡Jujuy! ¡Jujuy!