El 180
Un corazón de madera
Tengo que mandarme hacer
Que no padezca, ni sienta
Ni sepa lo que es querer
Las estrellitas del cielo
Y las arenas del mar
Se parecen a mis penas
En lo largo de contar
Un imposible me mata
Por un imposible muero
Imposible es conseguir
El imposible que quiero
Dicen que las penas matan
Yo digo que no es así
Porque si las penas matan
Ya me hubiesen muerto a mí
Het 180
Een hart van hout
Moet ik laten maken
Dat het niet lijdt, niet voelt
En niet weet wat liefde is
De sterretjes aan de hemel
En het zand van de zee
Lijken op mijn verdriet
Als ik het probeer te tellen
Een onmogelijke maakt me kapot
Voor een onmogelijke ga ik dood
Onmogelijk is te krijgen
De onmogelijke die ik wil
Ze zeggen dat verdriet doden
Ik zeg dat dat niet zo is
Want als verdriet doden kon
Dan was ik allang dood geweest