La Solís Pizarro
Lunita gris, llorando está
Quien te cantaba se fue lejos
Ya no volverá
Dónde se fue, dónde andará
Se lo llevó la noche oscura
Ya no volverá
Lunita de atocha
Dale a mi pena un alivio
Que no puedo vivir
Sin sentir su aliento tibio
Se fue cantando noche adentro
Con mi cariño
Nube que va, dile a mi bien
Que se marchita con la ausencia
La flor del querer
Quien te adoró no canta más
Se lo llevaron los caminos
Ya no volverá
Lunita de atocha
Dale a mi pena un alivio
Que no puedo vivir
Sin sentir su aliento tibio
Se fue cantando noche adentro
Con mi cariño
De Zilveren Maan
Grijze maan, je huilt
Wie voor jou zong, is ver weg
Hij komt niet meer terug
Waar is hij heen, waar zal hij zijn
De donkere nacht heeft hem meegenomen
Hij komt niet meer terug
Maan van Atocha
Geef mijn verdriet wat verlichting
Ik kan niet leven
Zonder zijn warme adem te voelen
Hij ging zingend de nacht in
Met mijn liefde
Wolk die voorbijgaat, vertel mijn lief
Dat ze verwelkt door de afwezigheid
De bloem van de liefde
Wie jou vereerde zingt niet meer
De wegen hebben hem meegenomen
Hij komt niet meer terug
Maan van Atocha
Geef mijn verdriet wat verlichting
Ik kan niet leven
Zonder zijn warme adem te voelen
Hij ging zingend de nacht in
Met mijn liefde