Fabula
El Sol sobre mi cama, hoy me vuelve a despertar
Y yo quiero dormir, dormir, dormir para olvidar
Que vivo en un desierto de cemento y soledad
Y tú
Entre brindis, noches
Y amantes
De ese mundo loco
Y errante
No vas a volver
Y yo sufriré
Resignado al ver
Que lo nuestro fue
Fábula
De un pobre tonto que siempre te amo
Y que sus puertas nunca más cerró
Con la esperanza de volverte a ver
Fábula
De una muchacha que siempre creyó
En cuentos de hadas y que confundió
Las madrugadas con amanecer
Fábula
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
Mi vida ya no es vida yo no sé que voy a hacer
Rogando a Dios le pido, me devuelva tu querer
Me estoy volviendo loco de sufrir y de llorar
Y tú
Entre brindis, noches y amantes
De ese mundo loco
Y errante
No vas a volver
Y yo sufriré
Resignado al ver
Que lo nuestro fue
Fábula
De un pobre tonto que siempre te amo
Y que sus puertas nunca más cerró
Con la esperanza de volverte a ver
Fábula
De una muchacha que siempre creyó
En cuentos de hadas y que confundió
Las madrugadas con amanecer
Fábula
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
Fabel
De zon op mijn bed, vandaag word ik weer wakker
En ik wil slapen, slapen, slapen om te vergeten
Dat ik leef in een woestijn van beton en eenzaamheid
En jij
Tussen toasts, nachten
En minnaars
Van die gekke
En zwervende wereld
Je komt niet terug
En ik zal lijden
Resigned om te zien
Dat wat wij hadden was
Fabel
Van een arme sukkel die altijd van je hield
En die zijn deuren nooit meer sloot
In de hoop je weer te zien
Fabel
Van een meisje dat altijd geloofde
In sprookjes en die verwarde
De ochtenden met de dageraad
Fabel
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
Mijn leven is geen leven meer, ik weet niet wat ik moet doen
Biddend tot God vraag ik, geef me je liefde terug
Ik word gek van het lijden en het huilen
En jij
Tussen toasts, nachten en minnaars
Van die gekke
En zwervende wereld
Je komt niet terug
En ik zal lijden
Resigned om te zien
Dat wat wij hadden was
Fabel
Van een arme sukkel die altijd van je hield
En die zijn deuren nooit meer sloot
In de hoop je weer te zien
Fabel
Van een meisje dat altijd geloofde
In sprookjes en die verwarde
De ochtenden met de dageraad
Fabel
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la