Niño de Sueño
Sobre aquella noche blanca donde se muere la tierra
Anda un niño de algarrobo sepultando las estrellas
En sus ojos rumbo al cielo un monte gris de lamento
Y se le duerme en el alma un árbol de siete sueños
Ese niño que yo nombro se parece a mi silencio
Quien sabe, no sabe, no sea ese niño el hombre que llevo dentro
Ángel marrón de mi tierra, déjame ser en tu sueño
Una pandorga de Luna que vuele en tu pensamiento
Sobre las alas del viento, donde retumba la pena
Anda ese niño golpeando su corazón de madera
La noche siembra en sus manos astillas de viejos juegos
Y en la represa del alba mi pueblo va enrojeciendo
Droomkind
Over die witte nacht waar de aarde sterft
Loopt een kind van algarrobobomen sterren te begraven
In zijn ogen, richting de hemel, een grijze berg van verdriet
En in zijn ziel slaapt een boom van zeven dromen
Dat kind dat ik noem lijkt op mijn stilte
Wie weet, weet niet, misschien is dat kind de man die ik van binnen draag
Bruine engel van mijn land, laat me zijn in jouw droom
Een vlieger van de maan die in jouw gedachten vliegt
Op de vleugels van de wind, waar de pijn weerklinkt
Loopt dat kind met zijn houten hart te kloppen
De nacht zaait in zijn handen splinters van oude spellen
En in de dam van de dageraad kleurt mijn dorp rood